Harafin l

Harafi na gaba shi ne l, kuma zan ɗauki lokaci mai yawa ina magana a kan wannan harafi, saboda harafi ne mai wuyar zanawa ƙwarai.

To, za mu fara da zanen hawanmu, kamar dai muna yin harafin i, amma mu ci gaba da hawa sama, nesa sosai da sosai fiye da harafin i, har yanzu a miƙaƙƙen layi, a kusurwa ɗaya. Wannan shi ne wuri mai wuya. To, mu hau, mu sake hawa. Sannan, idan muka kai tsayin saman harafin l, sai mu dawo da layinmu baya, amma ba da nisa ba, don mu yi zobe. Kuma wannan zobe ɗan siriri ne. Sannan mu sauko kusan a miƙe: ba miƙaƙƙe sak ba, amma kuma ba da lanƙwasa mai yawa ba. Abu ne mai wuyar yi, saboda ba za ka iya sa shi ya zama miƙaƙƙe gaba ɗaya ba; yin hakan yana da wuya ƙwarai. Amma ɗan lanƙwasa ne kaɗan. Sannan mu ketare shi can ƙasa. Yana ketarewa kusan daidai inda saman harafin i zai kasance. Kuma sashe na ƙarshe daidai yake da ƙasan harafin i, yana saukowa sannan ya karkace zuwa gaba da sauri. Don haka kamar wani irin harafin i ne mai ban mamaki, dogo sosai, da zobe a samansa.

Kuma kada zoben ya yi girma da yawa. Idan ya yi girma da yawa, sai ya zama abin dariya. Idan ya yi siriri sosai, babu laifi. Kuma idan zoben da ke samansa matsakaici ne, shi ma babu laifi. Amma kada ka sa shi ya yi girma ƙwarai.

Takardar Atisaye 26