Universitas Scholarium — A Community of Scholars Log In

← Latin Stories: An Anthology

Latin Stories: An Anthology

The Dancing Princesses

Part A (Interleaved Text)

7.1 Rēx king potēns powerful duodecim twelve fīliās daughters pulcherrimās most beautiful habēbat had quae who in in palātiō palace magnificō magnificent habitābant lived

7.2 Omnēs all puellae girls in in eōdem same cubiculō bedroom dormīre to sleep solēbant were accustomed cuius whose iānua door ā by patre father cotīdiē daily clāvī with key firmābātur was secured

7.3 Mīrum strange tamen however cotīdiē daily rēx king calceōs shoes novōs new fīliābus for daughters emere to buy cōgebātur was compelled quod because solī soles perforātī worn through erant were

7.4 Multī many iuvenēs young men nōbilēs noble mystērium mystery solvere to solve temptāvērunt tried sed but nēmō no one rem matter explicāre to explain potuit was able

7.5 Tandem at last senex old man paupēr poor nōmine by name Marcus Marcus ad to rēgiam palace vēnit came quī whohimself mystērium mystery dētectūrum about to uncover esse to be pollicitus having promised est is

7.6 Rēx king Marcō to Marcus promīsit promisedif rēs matter patefacta revealed esset would behimself fīliam daughter nātū by birth maximam eldestto him in in mātrimōnium marriage datūrum about to give esse to be

7.7 Nocte at night proximā next Marcus Marcushimself dormīre to sleep simulāvit pretended sed but oculōs eyes apertōs open tenēbat was keeping dum while prīncipēs princesses lectōs beds suōs their relinquēbant were leaving

7.8 Māxima eldest nātū by birth fīlia daughter tabulam panel ligneam wooden in in pavīmentō floor aperuit opened unde whence scālae stairs aureae golden in into profundum depth dūcēbant were leading

7.9 Per through scālās stairs prīncipēs princesses in into silvam forest subterrāneam underground dēscendērunt descended ubi where arborēs trees argenteae silver et and aureae golden splendēbant were shining

7.10 Marcus Marcus clam secretly virgines maidens sequēbātur was following et and rāmulum small branch argenteum silver dēcerpsit plucked ut so that testimonium evidence habēret he might have

7.11 Trāns across lacum lake crystallīnum crystal in in scaphīs boats aurātīs golden vectae carried sunt were ad to īnsulam island ubi where rēgia palace splendida splendid stābat was standing

7.12 In in aulā hall magnificā magnificent prīncipēs princesses cum with iuvenibus young men pulchrīs handsome saltābant were dancing et and vīnum wine pretiōsum precious bibēbant were drinking

7.13 Usque until ad to prīmam first lūcem light tripudiābant they were dancing sed but ante before aurōram dawn omnēs all domum homeward festīnābant were hurrying ut so that nēmō no one rem matter cognōsceret might learn

7.14 Posterō next diē day Marcus Marcus rēgī to king omnia all things quae which vīderat he had seen narrāvit told et and rāmum branch argenteum silver commonstrāvit showed

7.15 Rēx king īrātus angry fīliās daughters interrogāvit questioned quae who prīmō at first rem matter negāre to deny temptābant were trying sed but tandem finally vēritātem truth fatērī to confess coāctae compelled sunt were

7.16 Rēx king iussit ordered ut that iānua door sēcrēta secret saxīs with rocks clauderētur should be blocked et and mūrō with wall firmō strong obstruerētur should be sealed

7.17 Fīlia daughter nātū by birth māxima eldest Marcō to Marcus in in mātrimōnium marriage data given est was quī who propter on account of prūdentiam wisdom suam his rēgnī of kingdom hērēs heir factus made est was

7.18 Cēterae other quoque also prīncipēs princesses mox soon virīs to men nōbilibus noble nūpsērunt married et and omnēs all fēlīciter happily vīxērunt lived

7.19 Rēgia palace subterrānea underground autem however in in aeternum forever clausa closed mānsit remained et and nēmō no one umquam ever iterum again eam it invēnīre to find potuit was able

7.20 Haec this fābula story mīra wonderfulabout duodecim twelve prīncipibus princesses saltantibus dancing adhūc still ā by populō people narrātur is told et and memoriae to memory trāditur is handed down

Part B (Complete Latin Text)

7.1 Rēx potēns duodecim fīliās pulcherrimās habēbat quae in palātiō magnificō habitābant.

7.2 Omnēs puellae in eōdem cubiculō dormīre solēbant cuius iānua ā patre cotīdiē clāvī firmābātur.

7.1 Rēx potēns duodecim fīliās pulcherrimās habēbat quae in palātiō magnificō habitābant.

7.2 Omnēs puellae in eōdem cubiculō dormīre solēbant cuius iānua ā patre cotīdiē clāvī firmābātur.

7.3 Mīrum tamen cotīdiē rēx calceōs novōs fīliābus emere cōgebātur quod solī perforātī erant.

7.4 Mystērium solvere multī iuvenēs nōbilēs temptāvērunt sed nēmō rem explicāre potuit.

7.5 Ad rēgiam tandem senex paupēr nōmine Marcus vēnit quī sē mystērium dētectūrum esse pollicitus est.

7.6 Marcō rēx promīsit, sī rēs patefacta esset, sē fīliam nātū maximam eī in mātrimōnium datūrum esse.

7.7 Proximā nocte Marcus sē dormīre simulāvit sed oculōs apertōs tenēbat dum prīncipēs lectōs suōs relinquēbant.

7.8 Fīlia nātū māxima tabulam ligneam in pavīmentō aperuit unde scālae aureae in profundum dūcēbant.

7.9 Dēscendērunt prīncipēs per scālās in silvam subterrāneam ubi arborēs argenteae et aureae splendēbant.

7.10 Clam virgines sequēbātur Marcus et rāmulum argenteum dēcerpsit ut testimonium habēret.

7.11 In scaphīs aurātīs trāns lacum crystallīnum vectae sunt ad īnsulam ubi rēgia splendida stābat.

7.12 Cum iuvenibus pulchrīs in aulā magnificā prīncipēs saltābant et vīnum pretiōsum bibēbant.

7.13 Usque ad prīmam lūcem tripudiābant sed ante aurōram domum omnēs festīnābant ut nēmō rem cognōsceret.

7.14 Posterō diē Marcus rēgī omnia quae vīderat narrāvit et rāmum argenteum commonstrāvit.

7.15 Īrātus rēx fīliās interrogāvit quae prīmō rem negāre temptābant sed tandem vēritātem fatērī coāctae sunt.

7.16 Iussit rēx ut iānua sēcrēta saxīs clauderētur et mūrō firmō obstruerētur.

7.17 Marcō fīlia nātū māxima in mātrimōnium data est quī propter prūdentiam suam rēgnī hērēs factus est.

7.18 Mox cēterae quoque prīncipēs virīs nōbilibus nūpsērunt et fēlīciter omnēs vīxērunt.

7.19 Rēgia autem subterrānea in aeternum clausa mānsit et nēmō umquam iterum eam invēnīre potuit.

7.20 Haec fābula mīra dē duodecim prīncipibus saltantibus adhūc ā populō narrātur et memoriae trāditur.

✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾

---

← The dog, the sparrow and Catullus. ↩ All Stories The Fisherman and His Wife →