Cum Harmonia, quae postrēma omnium ingressa erat, tantō sonō aulam implēvisset ut nē Iuppiter quidem loquī audēret, ac tandem cōnsēdisset, nox iam multa erat. Lucernae languēbant; Bacchus, quī ā prīmā mēnsā pōtāverat, sub lectō Iūnōnis stertēbat; Dialectica anguem, quem tōtā cēnā sinistrā manū cēlāverat, in sinum recondiderat, nē quem ex dīs dormientibus mordēret; Grammatica, quae ante tempus interpellāta erat, sēcum etiamtum dē litterīs quibusdam murmurābat quās ēnumerāre nōn potuerat. Tum dī, alius post alium oscitantēs, surrēxērunt et ad suās quisque sēdēs per caelī regiōnēs discessērunt. Mercurius spōnsam manū dūxit; Philologia, iam immortālis, nōn sine aliquā maestitiā ad mēnsam respexit, ubi librī eius, quōs ēvomuerat, ā Mūsīs collēctī in acervō iacēbant.
Discessērunt omnēs. Mānsērunt duae.
Hae per tōtam noctem aderant, neque eās quisquam respexerat. Altera, Medicīna, vultū pallidō sed nōn languidō, tunicā vestīta quae rūtam et acētum redolēbat, specillum argenteum et herbārum fasciculum manū tenēbat. Altera, Architectūra, manibus calce albīs, rēgulam ferēbat et circinum, et ā zōnā eius plumbum fūniculō suspēnsum pendēbat. Neutra cum strepitū ingressa erat, ut cēterae: Rhetorica enim armāta et fremēns, Astronomia ex globō lūcis ēmergēns, Arithmetica radiīs ā capite mānantibus intrāverant; hae autem per postīcum, ut medicī et fabrī solent, nūllō animadvertente, et iuxtā postēs cōnstiterant, ubi servī stāre solent quī vocārī exspectant.