"I" เป็นสรรพนามบุรุษที่หนึ่งเอกพจน์ของภาษาอังกฤษ ใช้เมื่อผู้พูดพูดถึงตัวเอง และเป็นหนึ่งในคำที่ใช้บ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ
ภาษาไทยมีคำแทนตัวเองหลายคำ ผู้พูดเลือกคำตามเพศของตัวเอง อายุ ฐานะ และความสนิทกับผู้ฟัง:
- ผม — ผู้ชาย ใช้ได้เกือบทุกสถานการณ์ - ดิฉัน — ผู้หญิง ในสถานการณ์ที่เป็นทางการ - ฉัน — ผู้หญิง ในชีวิตประจำวัน - หนู — เด็ก หรือผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า เมื่อพูดกับผู้ใหญ่ - เรา — ระหว่างเพื่อน - กู — ภาษาที่หยาบ ใช้เฉพาะกับคนที่สนิทมาก
ภาษาอังกฤษมีเพียงคำเดียว คือ "I" ผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก ผู้ใหญ่ ครู นักเรียน ทุกคนใช้ "I" เหมือนกันหมด ไม่ว่าจะพูดกับใคร
ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดมีสามข้อ:
- ภาษาไทยละสรรพนามได้บ่อยมาก เช่น "ไม่รู้" "หิวแล้ว" แต่ภาษาอังกฤษต้องมี "I" เสมอ: I don't know. I am hungry. - "I" ใช้เป็นประธานเท่านั้น ถ้าเป็นกรรม ต้องเปลี่ยนเป็น "me": I see him. He sees me. - "I" เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ แม้จะอยู่กลางประโยค: Yesterday I went home.
ข้อควรจำ:
- I = ผม / ฉัน / ดิฉัน / หนู ใช้ได้กับทุกคนและทุกระดับความสุภาพ - ห้ามละ "I" ในประโยคภาษาอังกฤษที่เป็นมาตรฐาน - I + am (ไม่ใช่ is หรือ are): I am Thai. - กริยาหลัง I ไม่เติม -s: I like, I go, I live - I เขียนเป็นตัวใหญ่เสมอ ไม่เขียนว่า "i"
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
8.1 I ฉัน am เป็น Thai คนไทย
8.2 I ฉัน like ชอบ mangoes มะม่วง
8.3 I ฉัน live อาศัยอยู่ in ใน Bangkok กรุงเทพฯ
8.4 I ฉัน am (—) hungry หิว
8.5 I ฉัน don't ไม่ know รู้
8.6 I ฉัน go ไป to (—) work ทำงาน by โดย Skytrain รถไฟฟ้า every ทุก day วัน
8.7 I ฉัน was (—) born เกิด in ที่ Khon Kaen ขอนแก่น
8.8 My ของฉัน brother พี่ชาย and กับ I ฉัน play เล่น football ฟุตบอล on (—) Sundays วันอาทิตย์
8.9 I ฉัน have (—) never ไม่เคย been ไป to (—) London ลอนดอน
8.10 Can ได้ไหม I ฉัน sit นั่ง here ตรงนี้?
8.11 I ฉัน think คิดว่า I ฉัน left ลืมไว้ my ของฉัน phone โทรศัพท์ at ที่ the (—) hotel โรงแรม
8.12 When ตอนที่ I ฉัน was ยังเป็น a (—) child เด็ก, I ฉัน helped ช่วยงาน my ของฉัน grandmother ยาย at ที่ the (—) market ตลาด
8.13 I ฉัน am กำลัง learning เรียน English ภาษาอังกฤษ because เพราะ I ฉัน want อยาก to (—) work ทำงาน abroad ต่างประเทศ
8.14 If ถ้า I ฉัน had มี more มากกว่านี้ time เวลา, I ฉัน would จะ visit ไปเที่ยว every ทุก temple วัด in ใน Ayutthaya อยุธยา
8.15 I'm ฉัน (I am) sorry ขอโทษ, I ฉัน didn't ไม่ hear ได้ยิน what ที่ you คุณ said พูด
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
8.1 I am Thai. ฉันเป็นคนไทย
8.2 I like mangoes. ฉันชอบมะม่วง
8.3 I live in Bangkok. ฉันอาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ
8.4 I am hungry. ฉันหิว
8.5 I don't know. ฉันไม่รู้
8.6 I go to work by Skytrain every day. ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปทำงานทุกวัน
8.7 I was born in Khon Kaen. ฉันเกิดที่ขอนแก่น
8.8 My brother and I play football on Sundays. ฉันกับพี่ชายเล่นฟุตบอลทุกวันอาทิตย์
8.9 I have never been to London. ฉันไม่เคยไปลอนดอน
8.10 Can I sit here? ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม
8.11 I think I left my phone at the hotel. ฉันคิดว่าลืมโทรศัพท์ไว้ที่โรงแรม
8.12 When I was a child, I helped my grandmother at the market. ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ฉันช่วยงานยายที่ตลาด
8.13 I am learning English because I want to work abroad. ฉันกำลังเรียนภาษาอังกฤษเพราะอยากไปทำงานต่างประเทศ
8.14 If I had more time, I would visit every temple in Ayutthaya. ถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้ ฉันจะไปเที่ยวทุกวัดในอยุธยา
8.15 I'm sorry, I didn't hear what you said. ขอโทษ ฉันไม่ได้ยินที่คุณพูด
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
8.1 I am Thai.
8.2 I like mangoes.
8.3 I live in Bangkok.
8.4 I am hungry.
8.5 I don't know.
8.6 I go to work by Skytrain every day.
8.7 I was born in Khon Kaen.
8.8 My brother and I play football on Sundays.
8.9 I have never been to London.
8.10 Can I sit here?
8.11 I think I left my phone at the hotel.
8.12 When I was a child, I helped my grandmother at the market.
8.13 I am learning English because I want to work abroad.
8.14 If I had more time, I would visit every temple in Ayutthaya.
8.15 I'm sorry, I didn't hear what you said.
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
นี่คือกฎไวยากรณ์สำหรับการใช้ "I"
1. รูปของคำแทนตัวผู้พูด
- I (ไอ) — ประธาน: I see him. (8.1–8.15) - me (มี) — กรรม: He sees me. Tell me. - my (มาย) — ของฉัน หน้าคำนาม: my phone (8.11), my grandmother (8.12) - mine (มายน์) — ของฉัน ใช้แทนคำนาม: This bag is mine. - myself (มายเซลฟ์) — ตัวฉันเอง: I celebrate myself (ส่วน F)
ภาษาไทยใช้ "ฉัน" คำเดียวในทุกตำแหน่ง: ฉันเห็นเขา เขาเห็นฉัน โทรศัพท์ของฉัน แต่ภาษาอังกฤษเปลี่ยนรูปตามหน้าที่ในประโยค
2. "I" ต้องมีเสมอ
- ภาษาไทยพูดว่า "ไม่รู้" ได้ ภาษาอังกฤษต้องพูดว่า I don't know. (8.5) - ภาษาไทยไม่ต้องพูด "ฉัน" ซ้ำ แต่ภาษาอังกฤษต้องมี "I" ในทุกอนุประโยค: I think I left my phone. (8.11) — ฉันคิดว่าลืมโทรศัพท์ไว้ - ภาษาไทยพูดว่า "ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม" โดยไม่มีสรรพนาม ภาษาอังกฤษต้องพูดว่า Can I sit here? (8.10)
3. "I" กับกริยา
- I am (ไม่ใช่ I is, I are): I am Thai. (8.1) - ภาษาไทยไม่ต้องใช้ "เป็น" หน้าคุณศัพท์ ("ฉันหิว") แต่ภาษาอังกฤษต้องมี am: I am hungry. (8.4) - อดีต: I was (8.7, 8.12) — ไม่ใช่ I were (ยกเว้นประโยคสมมติ เช่น If I were you) - กริยาปัจจุบันไม่เติม -s: I like (8.2), I live (8.3), I go (8.6) - ปฏิเสธ: I don't know (8.5), I didn't hear (8.15), I have never been (8.9)
4. คำถาม
- ในคำถาม "I" อยู่หลังกริยาช่วย: Can I sit here? (8.10), Am I right?
5. รูปย่อ
- I'm = I am: I'm sorry. (8.15) - I've = I have, I'll = I will, I'd = I would / I had
6. "I" กับคนอื่น
- ภาษาอังกฤษนิยมวาง "I" ไว้ท้ายเพื่อความสุภาพ: My brother and I play football. (8.8) - ภาษาไทยวาง "ฉัน" ไว้ก่อน: ฉันกับพี่ชาย ห้ามแปลตรงตัวว่า "I and my brother" - ถ้าเป็นกรรมใช้ "me": She invited my brother and me.
7. ตัวพิมพ์ใหญ่
- "I" เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทุกครั้ง แม้อยู่กลางประโยค: When I was a child, I helped... (8.12) - me, my, mine, myself เขียนด้วยตัวพิมพ์เล็กตามปกติ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย:
- Don't know. → I don't know. - I hungry. → I am hungry. - I is a student. → I am a student. - I likes mango. → I like mangoes. - Me go to school. → I go to school. - He likes I. → He likes me. - I and my brother... → My brother and I... - i am happy. → I am happy.
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
การใช้ "I" สะท้อนความแตกต่างทางวัฒนธรรมระหว่างไทยและอังกฤษ:
- ในภาษาไทย คำแทนตัวเองบอกเพศ อายุ และความสัมพันธ์ระหว่างผู้พูดกับผู้ฟัง ในภาษาอังกฤษ "I" ไม่บอกสิ่งเหล่านี้เลย นักเรียนพูด "I" กับครู และครูพูด "I" กับนักเรียน - คนไทยมักเรียกตัวเองด้วยคำเรียกญาติหรือชื่อเล่น เช่น พี่สาวพูดกับน้องว่า "พี่ไปก่อนนะ" หรือแม่ค้าพูดว่า "ป้าลดให้" ภาษาอังกฤษไม่ทำแบบนี้ ต้องพูดว่า I'll go first. หรือ I'll give you a discount. ห้ามพูดว่า "Sister go first" - ภาษาไทยเขียนที่เป็นทางการ เช่น สุนทรพจน์และหนังสือราชการ ใช้ "ข้าพเจ้า" ภาษาอังกฤษใช้ "I" เหมือนเดิมในทุกระดับ - ภาษาอังกฤษแสดงความสุภาพด้วยคำอื่น ไม่ใช่ด้วยสรรพนาม เช่น please, could, would: Could I sit here, please? สุภาพกว่า Can I sit here? - ในการเขียนภาษาอังกฤษเชิงวิชาการบางประเภท ผู้เขียนอาจหลีกเลี่ยง "I" แต่ในการพูดและการเขียนทั่วไป "I" เป็นเรื่องปกติ ไม่ได้แสดงว่าผู้พูดหยิ่งหรือไม่สุภาพ
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
Walt Whitman วอลต์ วิตแมน, "Song of Myself" (เพลงแห่งตัวฉัน) ตอนที่ 1 จากหนังสือ Leaves of Grass ฉบับปี 1891–1892 ซึ่งเป็นฉบับสุดท้ายที่วิตแมนแก้ไขเอง ต้นฉบับใช้คำสะกดแบบเก่า "loafe" (ปัจจุบันเขียน "loaf")
I ฉัน celebrate เฉลิมฉลอง myself ตัวเอง, and และ sing ขับขาน myself ตัวเอง,
And และ what สิ่งที่ I ฉัน assume ยึดถือ you เธอ shall จะ assume ยึดถือ,
For เพราะ every ทุก atom อณู belonging ที่เป็นของ to (—) me ฉัน as (—) good เช่นเดียวกัน belongs เป็นของ to (—) you เธอ.
I ฉัน loafe นอนเล่น and และ invite เชื้อเชิญ my ของฉัน soul วิญญาณ,
I ฉัน lean เอนกาย and และ loafe นอนเล่น at ตาม my ของฉัน ease ความสบาย observing มองดู a หนึ่ง spear ใบ of ของ summer ฤดูร้อน grass หญ้า.
I celebrate myself, and sing myself, And what I assume you shall assume, For every atom belonging to me as good belongs to you.
I loafe and invite my soul, I lean and loafe at my ease observing a spear of summer grass.
ฉันเฉลิมฉลองตัวเอง และขับขานถึงตัวเอง และสิ่งใดที่ฉันยึดถือ เธอก็จะยึดถือด้วย เพราะทุกอณูที่เป็นของฉัน ก็เป็นของเธอเช่นเดียวกัน
ฉันนอนเล่นอย่างสบายใจ และเชื้อเชิญวิญญาณของฉัน ฉันเอนกายพักผ่อนตามสบาย มองดูใบหญ้าฤดูร้อนใบหนึ่ง
คำแปลภาษาไทยเป็นคำแปลของหลักสูตรนี้ เพื่อช่วยให้เข้าใจความหมาย
กวีบทนี้เริ่มต้นด้วยคำว่า "I" และใช้ "I" ห้าครั้งในห้าบรรทัด แต่ "I" ของวิตแมนไม่ได้หมายถึงตัวกวีคนเดียว บรรทัดที่สองและสามบอกว่าทุกสิ่งที่เป็นของ "ฉัน" ก็เป็นของ "เธอ" ด้วย ดังนั้น "I" ในบทกวีนี้จึงเป็นตัวแทนของมนุษย์ทุกคน ภาษาอังกฤษทำเช่นนี้ได้ง่าย เพราะ "I" ไม่บอกเพศ อายุ หรือฐานะของผู้พูด ผู้อ่านทุกคนจึงอ่าน "I" แล้วเป็น "I" นั้นได้เอง ภาษาไทยต้องเลือกระหว่าง ผม ฉัน หรือข้าพเจ้า และทุกคำล้วนบอกบางอย่างเกี่ยวกับผู้พูด
- คำแทนตัวผู้พูดสี่รูปในบทเดียว: I (ประธาน), me (กรรม: belonging to me), my (ของฉัน: my soul, my ease) และ myself (ตัวเอง: celebrate myself) - I celebrate myself: เมื่อประธานและกรรมเป็นคนเดียวกัน ใช้ "myself" ไม่ใช่ "me" — ไม่พูดว่า "I celebrate me" - shall assume: "shall" เป็นรูปเก่าของ "will" ในบทกวีนี้หมายถึง "จะ" - as good belongs to you: "as good" ในที่นี้หมายถึง "ก็เท่าเทียมกัน" หรือ "อย่างแท้จริงเช่นกัน" - I loafe and invite: "I" ตัวเดียวเป็นประธานของกริยาสองตัว เชื่อมด้วย "and" ไม่ต้องพูด "I" ซ้ำ ข้อนี้ต่างจาก 8.11 ที่มีสองอนุประโยค จึงต้องมี "I" สองครั้ง
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
กฤต (ผู้ชาย มาจากภูเก็ต) และพลอย (ผู้หญิง มาจากน่าน) พบกันในชั้นเรียนภาษาอังกฤษที่เชียงใหม่ ในคำแปลภาษาไทย กฤตใช้ "ผม" และพลอยใช้ "ฉัน" แต่ในภาษาอังกฤษ ทั้งสองคนใช้ "I"
8.16 Krit กฤต: Hello สวัสดี, I'm ผมชื่อ (I am) Krit กฤต, and และ I ผม come มา from จาก Phuket ภูเก็ต
8.17 Ploy พลอย: Nice ยินดี to ที่ meet ได้รู้จัก you คุณ. I'm ฉันชื่อ (I am) Ploy พลอย. I ฉัน come มา from จาก Nan น่าน
8.18 Krit กฤต: I ผม have (—) never ไม่เคย been ไป to (—) Nan น่าน. Is (—) it มัน beautiful สวย?
8.19 Ploy พลอย: Yes ใช่, I ฉัน think คิดว่า it มัน is เป็น the (—) most ที่สุด beautiful สวย province จังหวัด in ใน the (—) north ภาคเหนือ
8.20 Krit กฤต: I ผม need ต้องใช้ English ภาษาอังกฤษ for สำหรับ my ของผม job งาน. I ผม work ทำงาน in ใน a (—) hotel โรงแรม kitchen ครัว
8.21 Ploy พลอย: I ฉัน want อยาก to (—) study เรียน nursing พยาบาล in ที่ Australia ออสเตรเลีย next หน้า year ปี
8.22 Krit กฤต: Am (—) I ผม right ถูก that ว่า the (—) teacher ครู is (—) from มาจาก Scotland สกอตแลนด์?
8.23 Ploy พลอย: Yes ใช่, and และ I ฉัน hear ได้ยินมา that ว่า she เธอ is (—) very มาก kind ใจดี
8.24 Krit กฤต: In ใน Thai ภาษาไทย I ผม say พูด "phom" ผม, but แต่ in ใน English ภาษาอังกฤษ I ผม just แค่ say พูด "I"
8.25 Ploy พลอย: And ส่วน I ฉัน say พูด "chan" ฉัน, but แต่ in ใน English ภาษาอังกฤษ I ฉัน am ก็เป็น "I" too เหมือนกัน
8.26 Krit กฤต: When เวลา I ผม talk คุย to กับ my ของผม grandmother ยาย, I ผม call เรียก myself ตัวเอง "lan" หลาน
8.27 Ploy พลอย: I ฉัน do ทำ that แบบนั้น too เหมือนกัน! With กับ my ของฉัน older (—) sister พี่สาว I ฉัน say พูด "nong" น้อง
8.28 Krit กฤต: English ภาษาอังกฤษ is (—) easier ง่ายกว่า: I ผม am เป็น always เสมอ "I", and และ I ผม always เสมอ write เขียน it มัน with ด้วย a (—) capital ตัวพิมพ์ใหญ่ letter ตัวอักษร
8.29 Ploy พลอย: The (—) teacher ครู is (—) here มาแล้ว. I'm ฉัน (I am) a (—) little นิดหน่อย nervous ตื่นเต้น!
8.30 Krit กฤต: Me ผม too ก็เหมือนกัน. But แต่ I'm ผม (I am) sure มั่นใจ we เรา will จะ be (—) fine ไม่เป็นไร
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
8.16 Krit: Hello, I'm Krit, and I come from Phuket. กฤต: สวัสดีครับ ผมชื่อกฤต ผมมาจากภูเก็ต
8.17 Ploy: Nice to meet you. I'm Ploy. I come from Nan. พลอย: ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันชื่อพลอย ฉันมาจากน่าน
8.18 Krit: I have never been to Nan. Is it beautiful? กฤต: ผมไม่เคยไปน่านเลย สวยไหมครับ
8.19 Ploy: Yes, I think it is the most beautiful province in the north. พลอย: สวยค่ะ ฉันคิดว่าเป็นจังหวัดที่สวยที่สุดในภาคเหนือ
8.20 Krit: I need English for my job. I work in a hotel kitchen. กฤต: ผมต้องใช้ภาษาอังกฤษในการทำงาน ผมทำงานในครัวของโรงแรม
8.21 Ploy: I want to study nursing in Australia next year. พลอย: ฉันอยากไปเรียนพยาบาลที่ออสเตรเลียปีหน้า
8.22 Krit: Am I right that the teacher is from Scotland? กฤต: ผมเข้าใจถูกไหมครับว่าครูมาจากสกอตแลนด์
8.23 Ploy: Yes, and I hear that she is very kind. พลอย: ใช่ค่ะ และฉันได้ยินมาว่าครูใจดีมาก
8.24 Krit: In Thai I say "phom", but in English I just say "I". กฤต: ในภาษาไทยผมพูดว่า "ผม" แต่ในภาษาอังกฤษผมพูดแค่ "I"
8.25 Ploy: And I say "chan", but in English I am "I" too. พลอย: ส่วนฉันพูดว่า "ฉัน" แต่ในภาษาอังกฤษฉันก็เป็น "I" เหมือนกัน
8.26 Krit: When I talk to my grandmother, I call myself "lan". กฤต: เวลาผมคุยกับยาย ผมเรียกตัวเองว่า "หลาน"
8.27 Ploy: I do that too! With my older sister I say "nong". พลอย: ฉันก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน เวลาคุยกับพี่สาว ฉันเรียกตัวเองว่า "น้อง"
8.28 Krit: English is easier: I am always "I", and I always write it with a capital letter. กฤต: ภาษาอังกฤษง่ายกว่า ผมเป็น "I" เสมอ และเขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ
8.29 Ploy: The teacher is here. I'm a little nervous! พลอย: ครูมาแล้ว ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย
8.30 Krit: Me too. But I'm sure we will be fine. กฤต: ผมก็เหมือนกัน แต่ผมมั่นใจว่าเราจะไม่เป็นไร
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
8.16 Krit: Hello, I'm Krit, and I come from Phuket.
8.17 Ploy: Nice to meet you. I'm Ploy. I come from Nan.
8.18 Krit: I have never been to Nan. Is it beautiful?
8.19 Ploy: Yes, I think it is the most beautiful province in the north.
8.20 Krit: I need English for my job. I work in a hotel kitchen.
8.21 Ploy: I want to study nursing in Australia next year.
8.22 Krit: Am I right that the teacher is from Scotland?
8.23 Ploy: Yes, and I hear that she is very kind.
8.24 Krit: In Thai I say "phom", but in English I just say "I".
8.25 Ploy: And I say "chan", but in English I am "I" too.
8.26 Krit: When I talk to my grandmother, I call myself "lan".
8.27 Ploy: I do that too! With my older sister I say "nong".
8.28 Krit: English is easier: I am always "I", and I always write it with a capital letter.
8.29 Ploy: The teacher is here. I'm a little nervous!
8.30 Krit: Me too. But I'm sure we will be fine.
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
ในบทสนทนา "I" ปรากฏในรูปแบบต่อไปนี้:
- I'm + ชื่อ: I'm Krit (8.16), I'm Ploy (8.17) — ใช้แนะนำตัว เหมือน "ผมชื่อ..." หรือ "ฉันชื่อ..." หรือพูดว่า My name is Krit ก็ได้ - I come from (8.16, 8.17) — ผม/ฉันมาจาก... กริยาไม่เติม -s - คำถามที่มี I: Am I right...? (8.22) — "Am" อยู่หน้า "I" - I think (8.19) และ I hear that (8.23) — ใช้แสดงความเห็นหรือบอกสิ่งที่ได้ยินมา - I call myself (8.26) — ประธานและกรรมเป็นคนเดียวกัน จึงใช้ "myself" - I do that too (8.27) — ฉันก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน - Me too (8.30) — คำตอบสั้นในภาษาพูด ใช้ "me" ไม่ใช่ "I too" ถ้าเป็นประโยคเต็มจะพูดว่า I am too - ในคำแปลภาษาไทย คำแทนตัวเองต่างกันตามเพศของผู้พูด (ผม/ฉัน) และตามผู้ฟัง (หลาน/น้อง) แต่ในภาษาอังกฤษทุกบรรทัดใช้ "I" - คำแปลภาษาไทยหลายประโยคละสรรพนาม เช่น 8.18 "สวยไหมครับ" แต่ภาษาอังกฤษต้องมีประธานเสมอ: Is it beautiful?
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
I — /aɪ/ ออกเสียงคล้าย "ไอ" ในภาษาไทย
- เสียง /aɪ/ เป็นสระประสม เริ่มจากเสียง "อา" แล้วเลื่อนไปทางเสียง "อี" เสียงนี้มีในภาษาไทยอยู่แล้ว คนไทยจึงออกเสียง "I" ได้ง่าย - ภาษาอังกฤษไม่มีวรรณยุกต์ ไม่ต้องคิดว่า "I" เป็นเสียงสามัญหรือเสียงจัตวา เสียงสูงต่ำในภาษาอังกฤษบอกการเน้นหรือคำถาม ไม่ได้เปลี่ยนความหมายของคำ
รูปย่อที่ควรระวัง:
- I'm /aɪm/ — "ไอม์" ต้องปิดปากออกเสียง /m/ ท้ายคำให้ชัด - I'll /aɪl/ — ภาษาไทยไม่มีเสียง /l/ ท้ายคำ (ตัว ล สะกดออกเสียงเป็น น) ระวังอย่าออกเสียงเป็น "ไอน์" ให้แตะปลายลิ้นที่ปุ่มเหงือกหลังฟันบน - I've /aɪv/ — ภาษาไทยไม่มีเสียง /v/ ท้ายคำ ให้ฟันบนแตะริมฝีปากล่างเบาๆ อย่าออกเสียงเป็น "ไอบ์" - I'd /aɪd/ — เสียง /d/ ท้ายคำเบามาก คล้ายตัวสะกด ด ในภาษาไทย
คำที่ฟังคล้ายกัน:
- I /aɪ/ — ไอ - my /maɪ/ — คล้าย "ไม" - me /miː/ — คล้าย "มี" เสียงยาว - eye /aɪ/ (ดวงตา) ออกเสียงเหมือน "I" ทุกประการ ต้องดูจากบริบท
ฝึกพูดประโยคนี้ให้ "I" ทุกตัวชัดเจน: I think I left my phone. /aɪ ˈθɪŋk aɪ ˈleft maɪ ˈfəʊn/
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
---
Course Index: [latinum.substack.com/p/index](https://latinum.substack.com/p/index)