Gallia est magna terra in Europa. Tres partes habet.
In prima parte Belgae habitant. Omnes dicunt Belgas fortissimos esse. Dicunt eos semper pugnare et mortem non timere.
In secunda parte Aquitani habitant. Multi dicunt Aquitanos similes Hispanis esse, quia prope Hispaniam habitant.
In tertia parte Galli habitant. Sed Galli dicunt se Celtas esse. Lingua sua clamant se veros Celtas esse. Romani tamen eos Gallos appellant.
Rhenus est maximum flumen. Germani trans Rhenum habitant. Galli dicunt Germanos feros et terribiles esse. Dicunt eos vinum non bibere. Putant vinum homines molles facere.
Mercatores Romani saepe ad Gallos eunt. Portant vinum et oleum. Galli vinum valde amant! Belgae autem dicunt se vinum non bibere. Dicunt hoc se fortiores facere.
Apud Helvetios vivebat homo potens. Nomen ei Orgetorix erat. Omnes sciebant eum divitissimum esse. Decem milia servorum habebat!
Helvetii in montibus habitabant. Orgetorix putabat terram suam nimis parvam esse. Cogitabat populum suum crescere non posse. Montes undique erant.
Orgetorix consilium cepit. Ad principes ivit et dixit terram Helvetiorum parvam esse. Dixit Helvetios fortissimos omnium Gallorum esse. Cur in parva terra habitarent? Melius esse migrare et novas terras capere!
Principes inter se dixerunt Orgetorigem verum dicere. Consilio eius consenserunt.
Tum Orgetorix ad populum ivit. In foro clamavit Helvetios debere migrare. Dixit eos debere duos annos parare - frumentum colligere, plaustra facere, arma parare. Post duos annos omnes migraturos esse. Dixit se oppida incensurum esse ne quis reverti posset. Novam patriam inventuros esse! Potentissimos futuros esse!
Populus clamavit se paratos esse. Dixerunt Orgetorigem ducem optimum esse.
Sed Orgetorix secretum habebat. Non solum volebat Helvetios ducere. Rex totius Galliae fieri volebat!
Nocte ad Casticum Sequanum ivit. Dixit ei patrem eius regem fuisse. Casticum quoque regem fieri debere. Promisit se eum adiuvaturum esse. Si amici essent, Casticum regem Sequanorum futurum esse, se regem Helvetiorum futurum esse.
Casticus rogavit quomodo hoc facere possent.
Orgetorix respondit se alium amicum habere.
Postero die ad Dumnorigem Aeduum iverunt. Dumnorix frater Diviciaci erat, sed fratrem suum oderat. Dicebat Diviciacum nimis senem esse et Romanos nimis amare.
Orgetorix dixit tres viros totam Galliam tenere posse. Dumnorigem principem Aeduorum futurum esse, Casticum regem Sequanorum, se regem Helvetiorum. Tres populos potentissimos totam Galliam dominaturos esse!
Tres viri iuraverunt se amicos semper futuros esse et Galliam capturos esse.
Sed aliquis Orgetorigem prodidit! Helvetii de consilio secreto audiverunt.
Magistratus irati dixerunt Orgetorigem eos decipere voluisse. Dixerunt eum contra leges regnum appetisse. Legem esse - qui regnum appeteret, igne necaretur!
Orgetorigem comprehenderunt. Iusserunt eum ad iudicium venire.
Sed Orgetorix ad omnes servos et clientes misit. Dixit eos venire debere et se defendere. Die iudicii, decem milia hominum armati cum Orgetorige venerunt!
Magistratus timuerunt. Inter se dixerunt se non posse eum iudicare. Nimis potentem esse. Si eum damnarent, bellum civile futurum esse.
Paucis diebus post, Orgetorix mortuus inventus est. Alii dicebant eum ipsum se necavisse propter pudorem. Alii dicebant inimicos eum necavisse. Nemo verum sciebat.
Quamquam Orgetorix mortuus erat, Helvetii dixerunt consilium eius bonum fuisse. Se iam duos annos paravisse. Migrare velle!
Tum rem terribilem fecerunt. Duodecim oppida sua incenderunt! Quadringentos vicos incenderunt! Omnes domos combusserunt!
Dixerunt se iam reverti non posse. Aut novam patriam capturos esse, aut morituros esse!
Frumentum trium mensium tantum portaverunt. Reliquum combusserunt. Dixerunt se, si cibum vellent, terras capere debere.
Multi alii Galli ad Helvetios venerunt - Rauraci, Tulingi, Latovici, Boii. Omnes dixerunt se cum Helvetiis migrare velle.
Summa omnium - trecenta milia hominum iter facere coeperunt! Nonaginta milia virorum arma portabant. Reliqui erant feminae, liberi, senes.
Caesar tum Romae erat. Consul erat et Galliam provinciam acceperat. Sed adhuc Romae morabatur.
Subito nuntius venit. Equus eius valde fessus erat! Nuntius anhelans clamavit Helvetios migrare! Trecenta milia hominum per provinciam Romanam ire velle!
Caesar statim cogitavit hoc periculosum esse. Si Helvetii per provinciam irent, multa mala facturos esse. Villas rapturos esse, cives necaturos esse. Deinde, si Helvetii in Gallia habitarent, nimis prope provinciam futuros esse.
Caesar nuntium rogavit quam celeriter equitare posset.
Nuntius respondit se celerrime equitare posse.
Caesar statim profectus est. Die noctuque equitavit. Post quinque dies Genavam pervenit. Geneva erat oppidum in extrema provincia, prope Helvetios.
Caesar ibi unam tantum legionem invenit. Cogitavit unam legionem non satis esse contra nonaginta milia armatos!
Prope Genavam pons trans Rhodanum flumen erat. Caesar militibus imperavit pontem statim rescindere. Nunc Helvetii facile transire non poterant.
Legati Helvetiorum ad Caesarem venerunt. Dixerunt Helvetios per provinciam ire velle. Promiserunt se nullum malum facturos esse.
Caesar callidus erat. Dixit se non posse hoc permittere sine senatu. Dixit legatos debere expectare dum ipse senatum consuleret. Idibus Aprilibus responsum daturum esse.
Sed Caesar mendacium dixit! Non ad senatum scripsit. Aliud consilium habebat.
Militibus imperavit murum facere decem et novem milia passuum longum! Sedecim pedes altum! Cum fossis et castellis!
Milites dixerunt hoc impossibile esse. Unam legionem tantum esse!
Caesar clamavit nihil impossibile esse. Iussit eos die noctuque laborare.
Idibus Aprilibus legati Helvetiorum reverterunt. Sperabant Caesarem bonum responsum daturum esse.
Sed Caesar dixit maiores suos numquam barbaros per provinciam ire sivisse. Se quoque non permissurum esse. Si Helvetii vim facere conarentur, se eos prohibiturum esse.
Helvetii irati discesserunt. Nocte tamen flumen transire conati sunt. Alii naviculis, alii ratibus. Alii per vadum ire temptaverunt.
Sed Romani vigilabant! Cum Helvetii venire coepissent, Romani eos telis et lapidibus pepulerunt. Multi Helvetii in flumine mortui sunt.
Helvetii tandem desperaverunt. Dixerunt se aliam viam quaerere debere.
Dumnorix Aeduus - amicus mortuui Orgetorigis - ad Helvetios venit. Dixit se eos adiuvare posse. Per Sequanorum fines ire posse si Sequani permitterent.
Dumnorix ad Sequanos ivit. Multa dona dedit. Tandem Sequani dixerunt Helvetios per suos fines ire posse.
Helvetii laeti iter per Sequanorum terram facere coeperunt. Sed hoc iter longum et difficile erat. Per montes et silvas ire debebant.
Caesar, cum audivisset Helvetios per Sequanorum fines ire, statim in Italiam festinavit. Ibi duas legiones novas conscripsit. Tres alias legiones quae in Aquileia hiemabant vocavit.
Nunc quinque legiones habebat! Cum his copiis trans Alpes iter fecit.
Multi barbari in montibus Romanos oppugnare conati sunt. Sed Caesar eos facile vicit.
Post septem dies in Galliam pervenit. Helvetii iam flumen Ararim transibant. Lente transibant quia multa impedimenta habebant.
Caesar exploratores misit. Hi renuntiaverunt tres partes Helvetiorum iam flumen transisse. Unam partem adhuc cis flumen esse.
Caesar cogitavit hoc tempus optimum esse ad pugnandum. Nocte profectus est cum tribus legionibus.
Tertia vigilia ad eam partem Helvetiorum quae nondum flumen transierat pervenit. Hi erant Tigurini - illi ipsi qui olim consulem Romanum occiderant!
Romani subito ex silvis eruperunt! Tigurini territi sunt. Non expectaverant Romanos tam celeriter venturos esse!
Pugna brevis sed ferox fuit. Multi Tigurini occisi sunt. Reliqui in silvas fugerunt.
Caesar laetus erat. Dixit deos Romanos tandem vindictam sumsisse. Nam Tigurini illi consulem et exercitum olim occiderant.
Postero die Caesar pontem in Arare fecit. Una die pontem fecit! Helvetii mirati sunt - ipsi viginti dies ad flumen transeundum consumpserant!
Legati Helvetiorum ad Caesarem venerunt. Dux eorum Divico erat - senex qui olim Romanos vicerat.
Divico dixit Helvetios pacem velle. Si Caesar pacem faceret, Helvetios in eam partem Galliae ituros esse quam Caesar vellet. Sed si bellum gerere perseveraret, debere eum recordari veteris calamitatis Romanorum. Helvetios a patribus suis didicisse virtutem, non dolos. Caesarem monuit ne hunc locum ubi nunc starent memoria calamitatis Romanae notum faceret!
Haec superbe dixit senex Divico.
[Historia continuat cum multis pugnis et consiliis...]
Magnus sum. Omnes me ita vocant - Pompeium Magnum. Cur? Quia tres triumphos habui! TRES! Caesar quando Galliam invasit nullum triumphum habuerat!
Sed Caesar semper plus vult. Memini cum adulescens ad me veniebat. Dicebat se me maximi facere. Dicebat se mea gesta mirari. Dicebat se numquam tantum ducem vidisse. Credulus ego! Putabam eum sincere loqui. Nunc scio Caesarem neminem mirari nisi se ipsum.
Filiam meam Iuliam ei in matrimonium dedi. Dulcissima mea Iulia! Sperabam hoc eum mihi fidelem facturum esse. Sed Caesar filiam meam sicut omnia alia usus est - ut instrumentum potentiae.
Dies Martius erat. In villa mea Romae sedebam. Crassus mecum erat - is qui putat se posse omnem rem publicam emere.
Nuntius venit anhelans. Dixit Caesarem Helvetios persequi. Trecenta milia barbarorum contra Caesarem moveri! Caesarem solum quinque legiones habere!
Crassus exclamavit hoc periculosum esse. Caesarem auxilium necesitare. Senatum debere plures legiones mittere.
Ego risi. Crassum dixi nihil intellegere. Caesarem numquam se in verum periculum ponere. Helvetios non periculum sed opportunitatem esse.
Crassus rogavit quid dicerem.
Respondi Caesarem provinciam parvam accepisse. Unam tantum legionem ibi fuisse. Sed ecce! Subito Helvetii migrare constituissent! Quam opportune! Nunc Caesar posset dicere se rem publicam defendere. Posset novas legiones conscribere. Posset bellum gerere. Posset gloriam acquirere.
Multi putant Helvetios terribiles fuisse. Ridiculum!
Helvetii erant agricolae terram meliorem quaerentes. Ita, trecenta milia - sed ex his nonaginta milia tantum arma ferebant. Reliqui erant feminae, liberi, senes.
Et hi armati - num milites professionali erant? Minime! Agricolae cum gladiis male factis! Pastores cum hastis rusticis!
Ego contra Mithridatem pugnaveram - verum regem cum vero exercitu! Ego piratas domui qui maria tenebant! Caesar? Caesar agricolas fugientes persequitur et putat se Alexandrum esse!
Omnes mirantur Caesarem tam celeriter ad Galliam festinavisse. Dicunt eum quinque diebus Genavem pervenisse. Dicunt hoc miraculum esse.
Volo vobis dicere quid vere acciderit. Caesar iam paratus erat. Caesar sciebat Helvetios migraturos esse. Exploratores ubique habet. Principes Gallicos auro corrumpit.
Suspicor - sed non possum probare - Caesarem ipsum Orgetorigem fortasse incitavisse! Cogitate quam opportune omnia acciderunt. Caesar provinciam accipit et STATIM crisis venit!
Nuntius alius venit et dixit Caesarem pontem rescidisse. Dixit eum murum aedificare decem et novem milia passuum longum. Una legione!
Crassus dixit hoc opus mirabile esse.
Ego dixi Crassum stultum esse. Quilibet dux pontem rescindere potest. Murus ille? Helvetii facile alias vias invenerunt! Labor inutilis!
Sed Caesar non muros aedificat. Caesar FAMAM aedificat. Nunc omnes dicunt Caesarem incredibilia opera facere. Decem et novem milia passuum! Una legio! Mirabilis Caesar!
Bah! Ego muros veros aedificavi. Ego urbes veras cepi. Sed Caesar melius se vendit.
Nuntius dixit Caesarem Tigurinos oppressisse. Partem Helvetiorum nondum flumen transeuntem nocte adortum esse. Multos occidisse.
Crassus dixit hanc victoriam magnam esse.
Ego rogavi quot Romani mortui essent. Nuntius dixit paucos tantum.
Rogavi quot Tigurini armati fuissent. Nuntius nesciebat.
Dixi Crassum et nuntium stultos esse. Caesar non pugnavit - Caesar agricolas dormientes oppressit! Feminas et liberos territos! Hoc non est victoria - est caedes!
Sed Caesar Romam nuntiat se hostes vicisse. Senatus gratias agit. Populus plaudit. Nemo rogat quid vere acciderit.
Audiebam Diviconem ad Caesarem venisse. Senem illum qui olim Romanos vicerat!
Divico dixit Helvetios pacem velle. Dixit eos in quamcumque partem Galliae Caesar vellet ituros esse. Sed si Caesar bellum continuaret, debere eum meminisse veteris cladis Romanae.
Caesar - ille qui numquam ipse contra verum hostem pugnavit - Caesar senem sprevit! Dixit se Helvetios puniturum esse!
Ego Diviconem bene memini. Vir fortis erat et sapiens. Meliorem pacem quam bellum inutile sciebat. Sed Caesar pacem non vult. Caesar gloriam vult.
Scitis quid me maxime iratuum facit? Caesar me imitatur!
Ego primus celeriter movi exercitus - Caesar nunc celeriter movere dicit. Ego primus novos hostes inveni - Caesar nunc novos hostes invenit. Ego primus provincias novas rem publicae adiunxi - Caesar nunc...
Videtis? Caesar non est innovator. Caesar est imitator! Sed imitator callidus qui melius se vendit!
Caesar dicit se uno die pontem fecisse. Helvetii viginti dies consumpsissent!
Scio quid vere accidit. Caesar pontem paene factum invenit. Materiam paratam invenit. Locum optimum invenit. Sed dicit SE uno die fecisse!
Hoc est Caesar - semper gloriam sibi sumit. Numquam dicit milites fecisse, numquam dicit fortunam adiuvisse. Semper CAESAR fecit, CAESAR vidit, CAESAR vicit!
Ego cum victoria habebam, dicebam milites meos vicisse. Dicebam deos adiuvisse. Caesar? Caesar solus vincit, si eum audias!
Scio quid Caesar facit. Non Helvetios persequitur. Caesar imperium aedificat.
Hodie Helvetii. Cras Germani. Post Britanni. Caesar non sistitur donec aut mortuus erit aut dictator.
Crassus putat me invidiosum esse. Dicit me Caesarem non recte iudicare. Sed ego Caesarem melius quam quisquam nosco.
Caesar est sicut lupus qui oves numerates. Hodie amicus videtur. Cras...
Memento verba mea - Caesar aut rem publicam nostram destruet aut...
Non, nimis dixi. Sed vigilemus. Caesar in Gallia non gloriam rei publicae quaerit. Caesar Caesarem futurum quaerit.
Dum Caesar barbaros persequitur, ego Romam servo. Ego pacem teneo. Ego veras res administro.
Sed scio quid omnes dicunt. Dicunt Caesarem fortem esse, Pompeium senem fieri. Dicunt Caesarem agere, Pompeium sedere.
Permittunt eos dicere. Ego mea gesta habui. Tres triumphos! Orientem domui! Maria pacavi!
Caesar? Caesar contra agricolas pugnat et putat se heroem esse.
Sed populus amat novum. Populus obliviscitur. Hodie Caesar heros est. Sed quando Caesar nimis potens fit, quando Caesar rem publicam minatur - tunc me vocabunt. Tunc dicent Magnus salvator est.
Semper sic fuit. Semper sic erit.
Interim, Caesar in Gallia pugnet. Ego Romae maneo et observo. Et expecto.
Magnus locutus est
Puer eram cum Caesar primum in Galliam venit. Decem annos tantum habebam. Pater meus Celtillus princeps Arvernorum erat. Fortis erat. Sapiens erat. Mortuus erat.
Avunculus meus Gobannitio me educabat. Dicebat patrem meum stultum fuisse. Dicebat eum regem esse voluisse et ideo necatum esse. Dicebat me debere sapientem esse, Romanos observare, pacem tenere.
Sed ego patrem meum amabam. Et sciebam eum non stultum fuisse. Viderat quod venturum erat. Viderat Romanos non amicos sed lupos esse.
Dies ille venit cum nuntius clamavit Helvetios migrare. Omnes Arverni in foro congregati sunt. Dicebant Helvetios stultos esse. Cur domos suas incendissent? Cur Romanos provocarent?
Avunculus meus dixit Helvetios superbos esse et poenas daturos esse. Dixit Caesarem amicum Gallorum esse qui Helvetios prohiberet.
Ego tacebam sed cogitabam. Recordabar verba patris mei - dicebat Romanos semper excusationem invenire. Hodie Helvetios, cras alios.
Post aliquot menses, Helvetii per nostros fines fugerunt. Non exercitus erat - turba miserorum!
Vidi feminas liberos portantes. Vidi senes vix ambulantes. Vidi viros vulneratos sanguine coopertos.
Unus Helvetius iuvenis prope me cecidit. Aequalis meus erat. Ei aquam dedi.
Rogavi eum quid accidisset.
Dixit Caesarem eos sicut bestias venatos esse. Non pugnam fuisse sed venationem. Caesarem non pepercisse feminis et liberis. Multa milia mortuorum esse.
Rogavi cur non se dedidissent.
Ridens tristiter dixit se iam deditos esse. Sed Caesarem non pacem sed mortem velle. Helvetios exemplum esse. Dixit me mox intellecturum esse.
Mortuus est in brachiis meis. Puer sicut ego. Sed patria eius mortua erat.
Avunculus meus dicebat Orgetorigem malum fuisse qui populum suum in mortem duxisset.
Sed ego aliter audiebam. Mercatores dicebant Orgetorigem vidisse quod alii non vidissent. Helvetios inter Romanos et Germanos esse. Si non moverentur, mox crushing essent.
Orgetorix fortasse regnum volebat. Sed etiam libertatem populo suo volebat. Mortuus est antequam videret quid accideret. Fortasse fortunatus erat.
Post Helvetios, Caesar nobis dixit se Gallorum amicum esse. Dixit Ariovistum Germanum periculum esse. Dixit se nos protecturum esse.
Multi principes ei crediderunt. Diviciacus Aeduus praecipue. Dicebat Caesarem virum honorabilem esse. Dicebat Romanos socios fideles esse.
Sed ego observabam. Videbam Caesarem castra aedificantem. Non castra temporaria - sed permanentia! Videbam eum vias facientem. Non vias commercii - sed vias militares!
Videbam eum principes corrumpentem. Aurum dabat. Honores promittebat. Et principes nostri facti sunt canes Romani qui caudam movent.
Tum Caesar dixit Ariovistum hostem esse. Risum vix tenere potui!
Ariovistus iam quindecim annos in Gallia erat! Senatus Romanus eum amicum vocaverat! Sed subito, cum Caesar excusationem necesitaret, Ariovistus hostis factus est!
Ariovistus rex erat, ita. Durus erat, ita. Sed pactum cum Sequanis et Arvernis fecerat. Tributa accipiebat sed pacem servabat.
Caesar? Caesar dixit se libertatem ferre. Sed ego videbam eum libertatem auferre. Civitas post civitatem "libera" facta est - et legionem Romanam in castris accepit!
Recordor diem cum avunculus meus domum venit felix. Dixit Caesarem eum principem Arvernorum confirmavisse. Dixit Caesarem ei dona dedisse.
Eum interrogavi quid pro donis dare deberet.
Dixit nihil! Tantum amicitiam et auxilium si Caesar necesitaret.
Interrogavi quid si Caesar auxilium contra alios Gallos necesitaret.
Avunculus iratus dixit hoc numquam futurum esse. Caesarem protectorem esse, non dominum.
Stultus senex. Iam servus erat et non sciebat.
Annos sequentes observabam. Caesar methodum habebat:
Primo, inveniebat duas civitates quae inter se certabant. Deinde, uni auxilum offerebat contra alteram. Tum, victor debitor Caesaris erat. Postea, victa quoque auxilum Caesaris petebat. Tandem, ambae Caesari servibant!
Sic totam Galliam cepit. Non uno proelio magno. Sed centum parvis proditionibus.
Oderam Caesarem sed etiam admirabam. Callidus erat. Methodos eius studebam.
Videbam eum numquam totam vim statim usare. Semper reservabat. Semper hostem securum faciebat, deinde percutiebat.
Videbam eum semper excusationem habere. Numquam aggressor, semper "protector."
Videbam eum milites suos amare et curare. Non sicut nostri principes qui servos contemnunt. Caesar cum ultimo milite cibum dividebat.
Cogitabam - si Galli sic facerent, si unirentur, si disciplinam haberent...
Cum sedecim annos habui, avunculus me ad Caesarem duxit. Dixit me debere linguam Latinam discere, mores Romanos discere.
Caesar me benigne accepit. Dixit me patris mei similem esse. Dixit patrem meum virum fortem fuisse sed male consiliatum. Dixit me sapientiorem futurum esse.
Me invitavit in castra sua manere, militiam Romanam discere.
Avunculus meus contentus erat. Dixit hoc honorem magnum esse.
Ego sciebam quid Caesar vere faceret. Me obsessem tenebat. Sed etiam - me docebat!
In castris Caesaris sex menses mansi. Omnia observavi. Disciplinam. Tactica. Machinas. Modum cogitandi.
Et totum tempus cogitabam - haec omnia contra Caesarem usare possum.
Pessimum erat videre Gallos inter se pugnantes dum Caesar observabat et ridebat.
Aedui contra Sequanos. Sequani contra Aeduos. Arverni contra ambos. Et Caesar sicut arbiter, "auxilium" ferens, semper fortior fiens.
Semel vidi Aeduos et Sequanos in proelio. Ambae partes auxilium Caesaris rogaverant. Caesar promiserat sed non venerat.
Post proelium, cum ambe partes debiles essent, Caesar venit. "Pacem" fecit. Et ambae civitates gratae ei erant! Gratae quod eas servos fecerat!
Stulti! Caecos! Non videbant Caesarem ipsum pugnam forsitan instigavisse?
Nocte somnium habui. Pater meus ad me venit.
Dixit tempus venturum esse. Dixit me debere Gallos unire. Dixit libertatem cariorem vita esse.
Dixit Caesarem fortem esse sed non invincibilem. Dixit Gallos, si unirentur, Caesarem vincere posse.
Sed etiam monuit. Dixit multos morituros esse. Dixit me fortasse moriturum esse. Dixit me debere eligere - vitam servi an mortem liberi.
Experrectus, sciebam quid facere deberem.
Ad omnes iuvenes Arvernos ivi. Dixi eis veritatem. Gallia moritur. Caesar eam necat lente.
Hodie fingit se amicum esse. Cras tributa exiget. Post cras liberos nostros servos faciet.
Dixi eis patres nostros liberos fuisse. Nos servos factos esse. Sed liberos nostros iterum liberos facere posse.
Multi timuerunt. Dixerunt Caesarem nimis potentem esse. Dixerunt resistentiam stultam esse.
Sed alii - praecipue qui Caesaris methodis visi erant - hi me audiverunt. Hi dixerunt se me secuturos esse.
Adhuc observo. Adhuc disco. Caesar nunc contra Britannos pugnat. Longius, semper longius. Sed scio eum reversurum esse.
Et cum revertitur, non inveniet Galliam quam reliquit. Inveniet Galliam unitam. Inveniet Galliam quae methodos eius didicit.
Ego, Vercingetorix, filius Celtilli, hoc iuro - Caesar aut Galliam liberam relinquet, aut Galliam mortuam. Sed numquam Galliam servam!
Dicunt me iuvenem esse. Dicunt me inexpertum esse. Fortasse verum est.
Sed etiam sum filius patris mei. Et recordor Helvetium iuvenem in brachiis meis morientem. Et scio quid faciendum sit.
Caesar me "amicum" vocat. Permitto eum hoc credere.
Sed dies veniet cum Caesar discat veritatem - quod discipulus magistrum superare potest.
Gallia non mortua est. Dormit tantum. Et ego sum qui eam excitabit.
Vercingetorix locutus est Nondum rex, sed iam rebellis in corde
---