Annō post Chrīstum nātum mīllēsimō quadringentēsimō sextō et quadrāgēsimō Prosper Columna, cardinālis, in cuius diciōne erant oppida quae lacuī Nemorēnsī imminent, mē ad sē arcessīvit. Nārrābant enim incolae, idque ā patribus suīs accēperant, sub aquīs illīus lacūs, quae tam liquidae sunt ut saepe fundum ostendant, duās nāvēs ingentēs iacēre, opus veterum, quās nēmō umquam ēdūxisset. Quaesīvit cardinālis num ego, quī aedificia Rōmāna tot annōs mēnsus essem, etiam nāvem Rōmānam in lūcem restituere possem; sē sūmptūs nōn recūsātūrum esse. Ego, quī nihil libentius aggredī soleō quam id quod nēmō ante temptāvit, prōmīsī mē eam quae lītorī propior iacēret ēductūrum.