Hinc intellēxī cūr cifrae vulgārēs tam facile solverentur. Quī enim prō A scrībit B, prō B C, et sīc deinceps, is litterārum fōrmās mūtat, numerōs et ōrdinēs nōn mūtat: quae litterae saepissimē occurrēbant, eae etiam sub aliēnā fōrmā saepissimē occurrunt, et quae vōcālis cōnsonantī adhaerēbat, ea etiam fūcāta adhaeret. Ut aedificium, cuius lapidēs aliō colōre inductī sint, eāsdem tamen proportiōnēs servat et ab architectō ex īnfimā parte agnōscitur, ita scrīptūra occulta, sī numerōs suōs servat, ab eō quī numerōs nōvit legitur. Concinnitās igitur, quam ego rēgulam nātūrae esse docueram, hīc sēcrēta prōdit: quod enim sēcum cōnsentit, id ā quōvis attentō dēprehenditur.