What does "that" mean in Tamil, in "that house", "he said that he would come" and "the book that I bought"?
English "that" does three different jobs. It points: "that house". It joins one statement to another: "he said that he would come". And it introduces a description: "the book that I bought". Tamil gives each job its own tool. This lesson is about the first, the pointing "that", which is the word அந்த (anta), said "AN-dha". The vocabulary list gives it as a pronoun, "demonstrative/relative, pointing/connecting", so the other two jobs are met here as well, in Section D.
அந்த is built on the sound அ (a), which in Tamil points to something away from the speaker. You met the same sound in Lesson 10, in அது (atu), "that one, it". Beside it stands இ (i), for what is near: இந்த (inta), "this", which you have already read in Lesson 12 (இந்த வாரம், "this week"; இந்தக் கடிதத்தை, "this letter"). A third sound, எ (e), asks the question: எந்த (enta), "which?". The three words differ only in the first vowel:
- இந்த (inta) — "this" - அந்த (anta) — "that" - எந்த (enta) — "which?"
அந்த is an adjective, and only an adjective. It always stands in front of a noun, and it never stands alone: அந்த வீடு (anta vīṭu), "that house". It does not change for gender, number or case. English has "that house" and "those houses". Tamil has அந்த வீடு and அந்த வீடுகள், with the same அந்த; the plural is shown on the noun. Case endings, too, go on the noun: அந்த வீட்டில் (anta vīṭṭil), "in that house".
The same root gives a whole family of words, each with an இ- partner for "near" and an எ- partner for "which?". You will meet these in the lesson:
- pronouns: அது (atu), "that one, it"; அவன் (avaṉ), "he, that man"; அவள் (avaḷ), "she, that woman"; அவர் (avar), "he or she, with respect"; அவர்கள் (avarkaḷ), "they" - place: அங்கே (aṅkē), "there", with இங்கே (iṅkē), "here", and எங்கே (eṅkē), "where?" - time: அப்போது (appōtu), "then", with இப்போது, "now", and எப்போது, "when?" - manner: அப்படி (appaṭi), "like that, that way", with இப்படி and எப்படி - amount: அவ்வளவு (avvaḷavu), "that much", with இவ்வளவு and எவ்வளவு - reason: அதனால் (ataṉāl), "because of that, therefore", which you met in Lesson 12 (அதனால் இன்று சீக்கிரம் தூங்கப் போகிறேன்)
A note on the script. அந்த is written with the letter ந் (the nasal n) joined to த, and it is said with a clear nasal before the d: "AN-dha", never "A-tha". Whatever word follows அந்த may change its first letter on the page. If it begins with க, ச, த or ப, that letter is doubled, and the doubling is written as a pulli-letter on the end of அந்த: அந்தக் கடை (antak kaṭai), "that shop"; அந்தச் சட்டை (antac caṭṭai), "that shirt"; அந்தத் தெரு (antat teru), "that street"; அந்தப் பெண் (antap peṇ), "that girl". Before any other letter nothing is added: அந்த வீடு, அந்த மனிதன், அந்த இடம். The doubling is the same one you learned in Lesson 12 for the infinitive.
Tamil has no word for "the" (Lesson 1). In practice அந்த often does the work of "the" for a person or thing that both speaker and listener know about: அந்த மனிதன் is "that man", and also "the man we both know".
Now the other two jobs of English "that". To join a statement, Tamil closes the statement with என்று (eṉṟu), a form of the verb "to say": அவர் வருவார் என்று சொன்னார் (avar varuvār eṉṟu coṉṉār), literally "he will come, saying, he said", that is, "he said that he would come". To describe a noun, Tamil puts a verb in its adjective form, the relative participle, in front of the noun: நான் வாங்கிய புத்தகம் (nāṉ vāṅkiya puttakam), "the book that I bought", literally "I bought-which book". Tamil has no little word for "that", "who" or "which" in these sentences; the verb ending does the work.
One trap. அந்த ends in -ந்த, as many past relative participles do (வந்த, "which came"; தந்த, "which gave"). It is not a verb: அந்த மனிதன் is "that man", and வந்த மனிதன் is "the man who came".
- அந்த (anta) is "that": an adjective placed before a noun, with no gender, number or case: அந்த வீடு, அந்த வீடுகள், அந்த வீட்டில் - The set is இந்த "this", அந்த "that", எந்த "which?": the first vowel (இ, அ, எ) is the only difference - Before a noun beginning with க, ச, த or ப, அந்த doubles that letter: அந்தக் கடை, அந்தச் சட்டை, அந்தத் தெரு, அந்தப் பெண் - அந்த is the adjective, அது is the pronoun: அந்தப் புத்தகம், "that book", but அது புத்தகம், "that is a book" - The same அ- gives அவன், அவள், அவர், அங்கே, அப்போது, அப்படி, அவ்வளவு, அதனால் - "That" that joins a statement is என்று: அவர் வருவார் என்று சொன்னார் - "That" that describes a noun is the relative participle before the noun: நான் வாங்கிய சட்டை
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
13.1a அந்த that வீடு house பெரியது big-one
13.1b anta (AN-dha) that vīṭu (VEE-du) house periyatu (PE-ri-ya-dhu) big-3N.SG
13.2a அந்தப் that பெண் girl என் my தங்கை younger-sister
13.2b antap (AN-dhap) that peṇ (pen) girl eṉ (en) I-GEN taṅkai (THANG-gai) younger-sister
13.3a அந்தக் that கடை shop எங்கே where இருக்கிறது is-there
13.3b antak (AN-dhak) that kaṭai (KA-dai) shop eṅkē (ENG-gay) where irukkiṟatu (I-ruk-ki-ra-dhu) be-PRES-3N.SG
13.4a உனக்கு to-you அந்த that மனிதனைத் man-ACC தெரியுமா is-known?
13.4b uṉakku (U-nak-ku) you-DAT anta (AN-dha) that maṉitaṉait (MA-ni-dha-nait) man-ACC teriyumā (THE-ri-yu-maa) be-known-FUT.3N.SG-Q
13.5a அந்த that நேரத்தில் time-in நான் I வீட்டில் house-in இல்லை not-there
13.5b anta (AN-dha) that nērattil (NAY-rath-thil) time-LOC nāṉ (naan) I vīṭṭil (VEET-til) house-LOC illai (IL-lai) not-be
13.6a அந்தப் that புத்தகத்தை book-ACC எனக்குக் to-me கொடு give
13.6b antap (AN-dhap) that puttakattai (PUTH-tha-gath-thai) book-ACC eṉakkuk (E-nak-kuk) I-DAT koṭu (KO-du) give-IMP.2SG
13.7a அந்த that மலையின் hill-of மேல் top-on ஒரு a கோவில் temple இருக்கிறது is-there
13.7b anta (AN-dha) that malaiyiṉ (MA-lai-yin) hill-GEN mēl (mayl) top-on oru (O-ru) a kōvil (KOH-vil) temple irukkiṟatu (I-ruk-ki-ra-dhu) be-PRES-3N.SG
13.8a அந்தக் that குழந்தை child ஏன் why அழுகிறது is-crying
13.8b antak (AN-dhak) that kuḻantai (KU-zhan-dhai) child ēṉ (ayn) why aḻukiṟatu (A-zhu-gi-ra-dhu) cry-PRES-3N.SG
13.9a அந்த that இரண்டு two பேரும் persons-both நண்பர்கள் friends
13.9b anta (AN-dha) that iraṇṭu (I-ran-du) two pērum (PAY-rum) person-both naṇparkaḷ (NAN-bar-gal) friend-PL
13.10a அந்த that மனிதன் man சொன்னதை what-said-ACC நான் I நம்பவில்லை did-not-believe
13.10b anta (AN-dha) that maṉitaṉ (MA-ni-dhan) man coṉṉatai (SON-na-dhai) say-PAST.REL-3N-ACC nāṉ (naan) I nampavillai (NAM-ba-vil-lai) believe-INF-NEG
13.11a நான் I நேற்று yesterday அந்தக் that கடையில் shop-in வாங்கிய bought-which சட்டை shirt இது this
13.11b nāṉ (naan) I nēṟṟu (NAY-tru) yesterday antak (AN-dhak) that kaṭaiyil (KA-dai-yil) shop-LOC vāṅkiya (VAANG-gi-ya) buy-PAST.REL caṭṭai (SAT-tai) shirt itu (I-dhu) this
13.12a அவன் he எழுதிய wrote-which அந்தக் that கடிதத்தை letter-ACC நான் I இன்னும் still படிக்கவில்லை did-not-read
13.12b avaṉ (A-van) he eḻutiya (E-zhu-dhi-ya) write-PAST.REL antak (AN-dhak) that kaṭitattai (KA-di-thath-thai) letter-ACC nāṉ (naan) I iṉṉum (IN-num) still paṭikkavillai (PA-dik-ka-vil-lai) read-INF-NEG
13.13a அந்த that ஆசிரியர் teacher நாளை tomorrow வருவார் will-come என்று that சொன்னார் said
13.13b anta (AN-dha) that āciriyar (AA-si-ri-yar) teacher-HON nāḷai (NAA-lai) tomorrow varuvār (VA-ru-vaar) come-FUT-3SG.HON eṉṟu (EN-dru) QUOT coṉṉār (SON-naar) say-PAST-3SG.HON
13.14a அந்தப் that பூங்காவில் park-in குழந்தைகள் children விளையாடுவதை playing-ACC நான் I பார்த்தேன் saw
13.14b antap (AN-dhap) that pūṅkāvil (POONG-gaa-vil) park-LOC kuḻantaikaḷ (KU-zhan-dhai-gal) child-PL viḷaiyāṭuvatai (VI-lai-yaa-du-va-dhai) play-VBN-ACC nāṉ (naan) I pārttēṉ (PAART-thayn) see-PAST-1SG
13.15a அந்தக் that காலத்தில் time-in நாங்கள் we படித்த studied-which பள்ளி school இப்போது now இல்லை not-there
13.15b antak (AN-dhak) that kālattil (KAA-lath-thil) time-LOC nāṅkaḷ (NAANG-gal) we paṭitta (PA-dith-tha) study-PAST.REL paḷḷi (PAL-li) school ippōtu (IP-poh-dhu) now illai (IL-lai) not-be
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
13.1 அந்த வீடு பெரியது. — anta vīṭu periyatu. — "That house is big."
13.2 அந்தப் பெண் என் தங்கை. — antap peṇ eṉ taṅkai. — "That girl is my younger sister."
13.3 அந்தக் கடை எங்கே இருக்கிறது? — antak kaṭai eṅkē irukkiṟatu? — "Where is that shop?"
13.4 உனக்கு அந்த மனிதனைத் தெரியுமா? — uṉakku anta maṉitaṉait teriyumā? — "Do you know that man?"
13.5 அந்த நேரத்தில் நான் வீட்டில் இல்லை. — anta nērattil nāṉ vīṭṭil illai. — "At that time I was not at home."
13.6 அந்தப் புத்தகத்தை எனக்குக் கொடு. — antap puttakattai eṉakkuk koṭu. — "Give me that book."
13.7 அந்த மலையின் மேல் ஒரு கோவில் இருக்கிறது. — anta malaiyiṉ mēl oru kōvil irukkiṟatu. — "There is a temple on top of that hill."
13.8 அந்தக் குழந்தை ஏன் அழுகிறது? — antak kuḻantai ēṉ aḻukiṟatu? — "Why is that child crying?"
13.9 அந்த இரண்டு பேரும் நண்பர்கள். — anta iraṇṭu pērum naṇparkaḷ. — "Those two are friends."
13.10 அந்த மனிதன் சொன்னதை நான் நம்பவில்லை. — anta maṉitaṉ coṉṉatai nāṉ nampavillai. — "I did not believe what that man said."
13.11 நான் நேற்று அந்தக் கடையில் வாங்கிய சட்டை இது. — nāṉ nēṟṟu antak kaṭaiyil vāṅkiya caṭṭai itu. — "This is the shirt that I bought yesterday in that shop."
13.12 அவன் எழுதிய அந்தக் கடிதத்தை நான் இன்னும் படிக்கவில்லை. — avaṉ eḻutiya antak kaṭitattai nāṉ iṉṉum paṭikkavillai. — "I still haven't read that letter that he wrote."
13.13 அந்த ஆசிரியர் நாளை வருவார் என்று சொன்னார். — anta āciriyar nāḷai varuvār eṉṟu coṉṉār. — "That teacher said that he would come tomorrow." (Who will come, the teacher or someone else, is left to the context.)
13.14 அந்தப் பூங்காவில் குழந்தைகள் விளையாடுவதை நான் பார்த்தேன். — antap pūṅkāvil kuḻantaikaḷ viḷaiyāṭuvatai nāṉ pārttēṉ. — "I saw the children playing in that park."
13.15 அந்தக் காலத்தில் நாங்கள் படித்த பள்ளி இப்போது இல்லை. — antak kālattil nāṅkaḷ paṭitta paḷḷi ippōtu illai. — "The school where we studied in those days no longer exists."
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
13.1 அந்த வீடு பெரியது.
13.2 அந்தப் பெண் என் தங்கை.
13.3 அந்தக் கடை எங்கே இருக்கிறது?
13.4 உனக்கு அந்த மனிதனைத் தெரியுமா?
13.5 அந்த நேரத்தில் நான் வீட்டில் இல்லை.
13.6 அந்தப் புத்தகத்தை எனக்குக் கொடு.
13.7 அந்த மலையின் மேல் ஒரு கோவில் இருக்கிறது.
13.8 அந்தக் குழந்தை ஏன் அழுகிறது?
13.9 அந்த இரண்டு பேரும் நண்பர்கள்.
13.10 அந்த மனிதன் சொன்னதை நான் நம்பவில்லை.
13.11 நான் நேற்று அந்தக் கடையில் வாங்கிய சட்டை இது.
13.12 அவன் எழுதிய அந்தக் கடிதத்தை நான் இன்னும் படிக்கவில்லை.
13.13 அந்த ஆசிரியர் நாளை வருவார் என்று சொன்னார்.
13.14 அந்தப் பூங்காவில் குழந்தைகள் விளையாடுவதை நான் பார்த்தேன்.
13.15 அந்தக் காலத்தில் நாங்கள் படித்த பள்ளி இப்போது இல்லை.
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
1. What அந்த is. அந்த is the distal demonstrative adjective: "that", or "those" with a plural noun. It stands directly before the noun it points to, with nothing between them but the noun's own adjectives: அந்தப் பெரிய கோவில் (antap periya kōvil), "that big temple". It cannot be used on its own. It has no plural, no gender and no case: அந்த வீடு (13.1), அந்த வீடுகள், அந்த வீட்டில். When the noun is a person, the noun carries the honorific or plural, not அந்த: அந்த ஆசிரியர் (13.13), அந்த நண்பர்கள்.
2. The doubling after அந்த. When the next word begins with க, ச, த or ப, that letter is doubled in standard spelling, and the doubling is written as a pulli-letter at the end of அந்த (க், ச், த், ப்): அந்தக் கடை (13.3), அந்தச் சட்டை, அந்தத் தெரு, அந்தப் பெண் (13.2), அந்தப் புத்தகத்தை (13.6), அந்தக் குழந்தை (13.8), அந்தப் பூங்காவில் (13.14), அந்தக் காலத்தில் (13.15), அந்தக் கடிதத்தை (13.12). Before a vowel or any other consonant nothing is added: அந்த மனிதன் (13.4), அந்த நேரத்தில் (13.5), அந்த மலையின் (13.7), அந்த இரண்டு (13.9), அந்த ஆசிரியர் (13.13). The same holds for இந்த and எந்த: இந்தக் கடை, எந்தக் கடை. In informal writing the doubling is often left out; here it is kept, as in every earlier lesson.
3. அந்த and அது. அந்த is the adjective and அது is the pronoun. அந்த always has a noun after it, and அது stands in the place of a noun: அந்தப் புத்தகம் is "that book", while அது புத்தகம் is "that is a book". அது இல்லை, "that is not there", needs no noun. For people the pronouns are அவன் "he", அவள் "she", அவர் "he or she, with respect", அவர்கள் "they". For several things the written pronoun is அவை (avai), "those things"; in speech people say அதெல்லாம் (atellām), "all that".
4. The word family. The same அ- appears in the words for the far place, time, manner and amount, and each has its இ- and எ- partner:
- place: அங்கே or அங்கு "there" (இங்கே, எங்கே) - time: அப்போது "then" (இப்போது, எப்போது) - manner: அப்படி "like that" (இப்படி, எப்படி); அப்படியா? (appaṭiyā?) "is that so?"; அப்படியானால் (appaṭiyāṉāl) "in that case", literally "if it is so" (13.29) - amount: அவ்வளவு "that much" (இவ்வளவு, எவ்வளவு) - reason: அதனால் "therefore"; அதற்கு "for that, to that" - the call "look over there!": அதோ (atō), "there it is" (13.19)
In அப்போது, அப்படி and அவ்வளவு the consonant after அ- is doubled on the page. This is the old doubling of Section F.
5. இந்த, அந்த, எந்த. The question "which?" is எந்த, and it also doubles: எந்தக் கோவில்? (13.17), "which temple?". The answer to it is இந்த or அந்த: இந்தக் கோவில், அந்தக் கோவில். The three are the one pattern that you will meet again with இங்கே, அங்கே, எங்கே. With the ending -உம், எந்த can mean "any": எந்தக் கடையிலும் (entak kaṭaiyilum), "in any shop".
6. Near and far in time. அந்த is not only for what is far in space. It points to what is past, remote or already talked about: அந்த நேரத்தில் (13.5) is "at that moment", and அந்தக் காலத்தில் (13.15) is "in those days", a long time ago. To point to what is near in time, Tamil uses இந்த, as in இந்த வாரம், "this week" (Lesson 12).
7. "That" that joins: என்று. After a statement, என்று (eṉṟu) closes the quotation, and the verb that follows says what was done with it: சொன்னார் "said", நினைத்தேன் "I thought", தெரியும் "I know". The statement keeps the tense it had when it was said: அவர் வருவார் என்று சொன்னார் (13.13), "he said that he would come". Other examples: நாளை மழை பெய்யும் என்று சொன்னார்கள் (nāḷai maḻai peyyum eṉṟu coṉṉārkaḷ), "they said that it will rain tomorrow"; அவன் வருவான் என்று நினைத்தேன் (avaṉ varuvāṉ eṉṟu niṉaittēṉ), "I thought that he would come". Without என்று the sentence is not complete: *அவர் வருவார் சொன்னார் is wrong. A noun for the thing said can also be used: அவன் சொன்னதை நான் நம்பவில்லை (13.10), "I did not believe what he said", where சொன்னதை is "that which was said", with the accusative.
8. "That" that describes: the relative participle. A verb in front of a noun, ending in its adjective form, describes it: நான் வாங்கிய சட்டை (13.11), "the shirt that I bought". There is no word for "that", "which" or "who". Four things to know:
- The forms are the past in -த்த or -ந்த, or in -இய after some verbs: படித்த (13.15) "which (we) studied", எழுதிய (13.12) "which (he) wrote", வாங்கிய (13.11) "which (I) bought", சொன்ன "which (he) said". The present and future form ends in -உம்: படிக்கும் மாணவன் (paṭikkum māṇavaṉ), "the student who studies"; இருக்கும் கோவில் "the temple which is there". - The relative clause comes first and the noun last: நான் வாங்கிய சட்டை, never *சட்டை நான் வாங்கிய. Unlike the infinitive, a relative participle does not double the next consonant: வாங்கிய சட்டை, படித்த பள்ளி. - The noun may be the doer or the thing done to: வந்த மனிதன் "the man who came", நான் பார்த்த மனிதன் "the man whom I saw". - The clause keeps its own subject, object and place words inside it: நான் நேற்று அந்தக் கடையில் வாங்கிய சட்டை, "the shirt that I yesterday in that shop bought".
When the relative participle is made into a noun with the neuter ending -து or -தை, it means "that which": சொன்னது "what was said", சொன்னதை "what was said (accusative)" (13.10). With -வது it names the action itself: விளையாடுவது "the playing", விளையாடுவதை (13.14), "the playing (accusative)". So "I saw the children playing" is, word for word, "I saw the children's playing".
9. A false friend. The final -ந்த of அந்த is also the past relative ending of verbs such as வந்த "which came", தந்த "which gave", எழுந்த "which rose". It is a look-alike. In வந்த the ending follows the verb stem வா-; in அந்த there is no verb stem, only the pointing sound அ-. So வந்த மனிதன் is "the man who came", and அந்த மனிதன் is "that man".
10. Sentences without a verb. Tamil needs no verb "to be" in a plain statement: அந்தப் பெண் என் தங்கை (13.2), "that girl is my younger sister"; அந்த இரண்டு பேரும் நண்பர்கள் (13.9), "those two are friends". An adjective with the neuter ending -து (பெரிய + அது, "the big one") can itself be the sentence: அந்த வீடு பெரியது (13.1), "that house is big". The -உம் on இரண்டு பேரும் (13.9) means "both, the two together".
- Using the pronoun before a noun. *அது புத்தகம் கொடு is wrong for "give me that book". Say அந்தப் புத்தகத்தை எனக்குக் கொடு (13.6). - A missing doubled consonant. அந்த கடை should be அந்தக் கடை (13.3), and அந்த பெண் should be அந்தப் பெண் (13.2). Before a vowel or any other consonant nothing is doubled: அந்த மனிதன், அந்த வீடு, not *அந்தம் மனிதன். - A plural or case on அந்த. அந்தங்கள் வீடுகள் and அந்தின் வீடு are not Tamil. Put the plural on the noun, அந்த வீடுகள், and the case on the noun, அந்த வீட்டில். - The relative clause after the noun. English says "the shirt that I bought". Tamil says நான் வாங்கிய சட்டை. *சட்டை நான் வாங்கிய follows English order. - Leaving out என்று in a reported statement. *அவர் வருவார் சொன்னார் lacks the join. Say அவர் வருவார் என்று சொன்னார் (13.13). - The neuter pronoun for a person. அது for a person is insulting. For people use அவன், அவள், அவர். In 13.4 a person is pointed to with அந்த மனிதன், not with அது. - வந்த for அந்த. The two look alike but are different words: அந்த மனிதன் "that man", வந்த மனிதன் "the man who came".
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
அந்த is among the commonest words in Tamil, in books and in speech, and it is spelled and said the same everywhere. Because Tamil has no "the" (Lesson 1), அந்த is used wherever a speaker wants to name something that both people already know: அந்தக் கடை, "that shop (we both know)". What changes in speech is the doubling, which is often not heard, so that அந்தக் கடை sounds nearly like "anda kadai". The writing keeps it.
Standard Tamil, as spoken in India and in most of Sri Lanka, has two points of reference: near (இ-) and far (அ-). Classical Tamil, and the Tamil of the north of Sri Lanka, Jaffna, had and has a third, the middle point, உ-, for what is near the listener: உந்த (unta), உது (utu), with இந்த and அந்த on either side. A reader of the old poetry, or a Jaffna speaker, may meet உ- where the rest of the Tamil world has அ-; the word to be sure of is அந்த.
To point at a person with அது is rude. A neuter pronoun treats a person as a thing. Say அவர் "that gentleman" for someone you respect, அவன் or அவள் for a friend, child or someone beneath you, and use அந்த with a noun: அந்த ஆசிரியர் (13.13), "that teacher". Tamil keeps the respectful forms for strangers as a matter of course; a stranger on the road is addressed as ஐயா "sir" (13.16), not as நீ.
The dialogue below is the kind of conversation any visitor to a Tamil town has. People will give directions with landmarks: அந்த மரம் "that tree", அந்தப் பாலம் "that bridge", அந்தத் தெரு "that street", rather than with compass points. The stranger is addressed politely, and the answer comes in the polite imperative in -உங்கள்: பாருங்கள் "please look", போங்கள் "please go".
- அதோ! (atō!) — "Look, there it is!" - அப்படியா? (appaṭiyā?) — "Is that so?" - அப்படியே (appaṭiyē) — "just like that, as it is" - அவ்வளவுதான் (avvaḷavutāṉ) — "that's all" - அதுதான் (atutāṉ) — "that's it, that's the one" - அந்த மாதிரி (anta mātiri) — "that kind of, like that" - போய் வாருங்கள் (pōy vāruṅkaḷ) — "goodbye", literally "go and come"
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
The citation is couplet 423 of the Tirukkuṟaḷ (திருக்குறள்) of Tiruvaḷḷuvar, in chapter 43, அறிவுடைமை (aṟivuṭaimai), "The Possession of Knowledge", in the book on wealth, பொருட்பால் (poruṭpāl). The Tirukkuṟaḷ is the collection of 1,330 couplets on virtue, wealth and love already cited in Lessons 10, 11 and 12. The couplet sets the far demonstrative against the question word in the old way: எப்பொருள் ("which thing?") answered by அப்பொருள் ("that thing"). Here the old short அ- is joined to the noun with the doubled consonant, where modern Tamil says அந்தப் பொருள். The text follows the editions at thirukkural.io and ytamizh.com, which agree, and the word division is the one at thirukkural.io. In the printed text the metre joins words (காண்ப தறிவு for காண்பது அறிவு); F-A gives the words as the commentators divide them, and F-B and F-C give the couplet as it is printed.
F.1a எப்பொருள் which-thing யார்யார் whoever வாய்க் mouth கேட்பினும் even-if-one-hears அப்பொருள் that-thing
F.1b epporuḷ (EP-po-rul) which-thing yāryār (YAAR-yaar) whoever vāyk (vaayk) mouth kēṭpiṉum (KAYT-pi-num) hear-COND-also apporuḷ (AP-po-rul) that-thing
F.2a மெய்ப்பொருள் true-thing காண்பது seeing அறிவு wisdom
F.2b meypporuḷ (MEYP-po-rul) true-thing kāṇpatu (KAAN-pa-dhu) see-VBN aṟivu (A-ri-vu) wisdom
எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.
epporuḷ yāryārvāyk kēṭpiṉum apporuḷ meypporuḷ kāṇpa taṟivu.
"Whatever thing one hears, from the mouth of whomever, to see the true thing in that thing is wisdom."
— Tiruvaḷḷuvar, Tirukkuṟaḷ 423 (translation: Latinum Institute, kept close to the Tamil). G. U. Pope's verse translation reads: "Though things diverse from divers sages' lips we learn, / 'Tis wisdom's part in each the true thing to discern."
எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.
The couplet says that wisdom is not to accept a statement because of who made it, but to look for what is true in it. In modern Tamil the sense would be put with a relative clause and the ordinary demonstrative: எந்தப் பொருளை யார் சொல்லக் கேட்டாலும், அந்தப் பொருளின் உண்மையைக் காண்பதே அறிவு (entap poruḷai yār collak kēṭṭālum, antap poruḷiṉ uṇmaiyaik kāṇpatē aṟivu), "whatever matter one hears anyone say, to see the truth of that matter is wisdom". This paraphrase is ours, not a quotation from a commentator.
Grammar notes:
- எப்பொருள் (epporuḷ), அப்பொருள் (apporuḷ): எ- "which?" and அ- "that" are the old forms of எந்த and அந்த. They attach to the noun directly, and the first consonant of பொருள் is doubled: எ + ப் + பொருள், அ + ப் + பொருள். The pair works as a question answered at once: "which thing … that thing", that is, "whatever thing … that thing". - யார்யார் (yāryār): யார் "who?" said twice means "whoever, whomever". யார்யார்வாய் is "the mouth of whoever". - கேட்பினும் (kēṭpiṉum): கேள் "hear" with the old conditional ending -பின் "if one hears" and -உம் "even": "even if one hears". Modern Tamil says கேட்டாலும் (kēṭṭālum). The doubled க் after வாய் in the printed text is the doubling of Section D §2: the next word begins with க. - மெய்ப்பொருள் (meypporuḷ): மெய் "truth, true" + பொருள் "thing, matter, meaning", so "the true thing" or "the truth of the matter". The ப் of the compound is doubled by the same rule. - காண்பது (kāṇpatu): காண் "see, find" with the verbal noun -பது, "seeing, finding". In the printed line the metre joins காண்பது and அறிவு into காண்ப தறிவு. The couplet's closing words say that "[this] seeing is wisdom": the verbal noun is the subject, and அறிவு is the predicate.
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
Ravi (ரவி) is a visitor in a Tamil town. He stops a passer-by (வழிப்போக்கர்) to ask where the old temple is. Watch the adjective அந்த before seven different nouns, and how it doubles the next consonant when it should (அந்தக் கோவில், அந்தத் தெருவில், அந்தப் பாலத்தைத்) and leaves it alone when it should not (அந்த மரம், அந்த வழியாக, அந்த நேரத்தில்). Watch too the three words இந்த, அந்த, எந்த in 13.17, and the sentences in -ஆல், "if".
13.16a Ravi: ஐயா sir மன்னிக்கவும் please-excuse அந்தப் that பழைய old கோவில் temple எங்கே where இருக்கிறது is
13.16b Ravi: aiyā (AI-yaa) sir-VOC maṉṉikkavum (MAN-nik-ka-vum) forgive-INF-POL antap (AN-dhap) that paḻaiya (PA-zhai-ya) old kōvil (KOH-vil) temple eṅkē (ENG-gay) where irukkiṟatu (I-ruk-ki-ra-dhu) be-PRES-3N.SG
13.17a Passer-by: எந்தக் which கோவில் temple அந்த that ஆற்றங்கரைக் river-bank கோவிலா temple-Q
13.17b Passer-by: entak (EN-dhak) which kōvil (KOH-vil) temple anta (AN-dha) that āṟṟaṅkaraik (AAT-rang-ga-raik) river-bank kōvilā (KOH-vi-laa) temple-Q
13.18a Ravi: ஆமாம் yes அந்தக் that கோவில்தான் temple-just
13.18b Ravi: āmām (AA-maam) yes antak (AN-dhak) that kōviltāṉ (KOH-vil-thaan) temple-EMPH
13.19a Passer-by: அதோ there-it-is அந்த that மரத்தைப் tree-ACC பாருங்கள் look
13.19b Passer-by: atō (A-dhoh) there-it-is anta (AN-dha) that marattaip (MA-rath-thaip) tree-ACC pāruṅkaḷ (PAA-rung-gal) look-IMP.2PL.HON
13.20a Ravi: ஆமாம் yes எனக்கு to-me அந்த that மரம் tree தெரிகிறது is-visible
13.20b Ravi: āmām (AA-maam) yes eṉakku (E-nak-ku) I-DAT anta (AN-dha) that maram (MA-ram) tree terikiṟatu (THE-ri-gi-ra-dhu) be-visible-PRES-3N.SG
13.21a Passer-by: அந்த that மரத்தின் tree-of பக்கத்தில் side-in ஒரு a தெரு street இருக்கிறது is-there
13.21b Passer-by: anta (AN-dha) that marattiṉ (MA-rath-thin) tree-GEN pakkattil (PAK-kath-thil) side-LOC oru (O-ru) a teru (THE-ru) street irukkiṟatu (I-ruk-ki-ra-dhu) be-PRES-3N.SG
13.22a Passer-by: அந்தத் that தெருவில் street-in நேராகப் straight போங்கள் go
13.22b Passer-by: antat (AN-dhath) that teruvil (THE-ru-vil) street-LOC nērākap (NAY-raa-gap) straight-ADV pōṅkaḷ (POHNG-gal) go-IMP.2PL.HON
13.23a Ravi: அந்தத் that தெருவில் street-in எவ்வளவு how-much தூரம் distance போக to-go வேண்டும் must
13.23b Ravi: antat (AN-dhath) that teruvil (THE-ru-vil) street-LOC evvaḷavu (EV-va-la-vu) how-much tūram (THOO-ram) distance pōka (POH-ga) go-INF vēṇṭum (VAYN-dum) must
13.24a Passer-by: ஐந்து five நிமிடம் minute நடந்தால் if-walk ஒரு a பாலம் bridge வரும் will-come அந்தப் that பாலத்தைத் bridge-ACC தாண்டினால் if-cross கோவில்தான் temple-just
13.24b Passer-by: aintu (AIN-dhu) five nimiṭam (NI-mi-dam) minute naṭantāl (NA-dan-dhaal) walk-COND oru (O-ru) a pālam (PAA-lam) bridge varum (VA-rum) come-FUT.3N.SG antap (AN-dhap) that pālattait (PAA-lath-thait) bridge-ACC tāṇṭiṉāl (THAAN-di-naal) cross-COND kōviltāṉ (KOH-vil-thaan) temple-EMPH
13.25a Ravi: அந்தக் that கோவில் temple இன்று today திறந்திருக்குமா will-be-open?
13.25b Ravi: antak (AN-dhak) that kōvil (KOH-vil) temple iṉṟu (IN-dru) today tiṟantirukkumā (THI-ran-dhi-ruk-ku-maa) open-CONV-be-FUT.3N.SG-Q
13.26a Passer-by: ஆமாம் yes அந்தக் that கோவில் temple இரவு night எட்டு eight மணி o'clock வரை until திறந்திருக்கும் will-be-open
13.26b Passer-by: āmām (AA-maam) yes antak (AN-dhak) that kōvil (KOH-vil) temple iravu (I-ra-vu) night eṭṭu (ET-tu) eight maṇi (MA-ni) hour varai (VA-rai) until tiṟantirukkum (THI-ran-dhi-ruk-kum) open-CONV-be-FUT.3N.SG
13.27a Ravi: அந்த that வழியாகப் way-by போனால் if-go இருட்டுவதற்குள் before-dark போய்ச் having-gone சேரலாம் may-reach
13.27b Ravi: anta (AN-dha) that vaḻiyākap (VA-zhi-yaa-gap) way-via pōṉāl (POH-naal) go-COND iruṭṭuvataṟkuḷ (I-rut-tu-va-dhar-kul) darkness-VBN-DAT-within pōyc (POH-yc) go-CONV cēralām (SAY-ra-laam) reach-PERM
13.28a Passer-by: ஆம் yes அந்த that நேரத்தில் time-in கோவிலில் temple-in கூட்டம் crowd இருக்காது will-not-be
13.28b Passer-by: ām (aam) yes anta (AN-dha) that nērattil (NAY-rath-thil) time-LOC kōvilil (KOH-vi-lil) temple-LOC kūṭṭam (KOOT-tam) crowd irukkātu (I-ruk-kaa-dhu) be-NEG.FUT.3N.SG
13.29a Ravi: அப்படியானால் in-that-case நான் I உடனே at-once போகிறேன் am-going அந்தக் that கோவிலைப் temple-ACC பார்க்க to-see வேண்டும் must
13.29b Ravi: appaṭiyāṉāl (AP-pa-di-yaa-naal) that-way-if-be nāṉ (naan) I uṭaṉē (U-da-nay) at-once pōkiṟēṉ (POH-gi-rayn) go-PRES-1SG antak (AN-dhak) that kōvilaip (KOH-vi-laip) temple-ACC pārkka (PAARK-ka) see-INF vēṇṭum (VAYN-dum) must
13.30a Passer-by: போய் having-gone வாருங்கள் come மாலையில் in-evening அந்தக் that கோவில் temple மிகவும் very அழகாக beautiful-ly இருக்கும் will-be
13.30b Passer-by: pōy (poy) go-CONV vāruṅkaḷ (VAA-rung-gal) come-IMP.2PL.HON mālaiyil (MAA-lai-yil) evening-LOC antak (AN-dhak) that kōvil (KOH-vil) temple mikavum (MI-ka-vum) very aḻakāka (A-zha-gaa-ga) beautiful-ADV irukkum (I-ruk-kum) be-FUT.3N.SG
13.16 ரவி: ஐயா, மன்னிக்கவும், அந்தப் பழைய கோவில் எங்கே இருக்கிறது? — ravi: aiyā, maṉṉikkavum, antap paḻaiya kōvil eṅkē irukkiṟatu? — "Ravi: Excuse me, sir, where is that old temple?"
13.17 வழிப்போக்கர்: எந்தக் கோவில்? அந்த ஆற்றங்கரைக் கோவிலா? — vaḻippōkkar: entak kōvil? anta āṟṟaṅkaraik kōvilā? — "Passer-by: Which temple? That temple on the river bank?"
13.18 ரவி: ஆமாம், அந்தக் கோவில்தான். — ravi: āmām, antak kōviltāṉ. — "Ravi: Yes, that very temple."
13.19 வழிப்போக்கர்: அதோ, அந்த மரத்தைப் பாருங்கள். — vaḻippōkkar: atō, anta marattaip pāruṅkaḷ. — "Passer-by: There, look at that tree."
13.20 ரவி: ஆமாம், எனக்கு அந்த மரம் தெரிகிறது. — ravi: āmām, eṉakku anta maram terikiṟatu. — "Ravi: Yes, I can see that tree."
13.21 வழிப்போக்கர்: அந்த மரத்தின் பக்கத்தில் ஒரு தெரு இருக்கிறது. — vaḻippōkkar: anta marattiṉ pakkattil oru teru irukkiṟatu. — "Passer-by: There is a street beside that tree."
13.22 வழிப்போக்கர்: அந்தத் தெருவில் நேராகப் போங்கள். — vaḻippōkkar: antat teruvil nērākap pōṅkaḷ. — "Passer-by: Go straight along that street."
13.23 ரவி: அந்தத் தெருவில் எவ்வளவு தூரம் போக வேண்டும்? — ravi: antat teruvil evvaḷavu tūram pōka vēṇṭum? — "Ravi: How far must I go along that street?"
13.24 வழிப்போக்கர்: ஐந்து நிமிடம் நடந்தால் ஒரு பாலம் வரும்; அந்தப் பாலத்தைத் தாண்டினால் கோவில்தான். — vaḻippōkkar: aintu nimiṭam naṭantāl oru pālam varum; antap pālattait tāṇṭiṉāl kōviltāṉ. — "Passer-by: If you walk for five minutes, a bridge comes; once you cross that bridge, the temple is right there."
13.25 ரவி: அந்தக் கோவில் இன்று திறந்திருக்குமா? — ravi: antak kōvil iṉṟu tiṟantirukkumā? — "Ravi: Will that temple be open today?"
13.26 வழிப்போக்கர்: ஆமாம், அந்தக் கோவில் இரவு எட்டு மணி வரை திறந்திருக்கும். — vaḻippōkkar: āmām, antak kōvil iravu eṭṭu maṇi varai tiṟantirukkum. — "Passer-by: Yes, that temple stays open until eight at night."
13.27 ரவி: அந்த வழியாகப் போனால் இருட்டுவதற்குள் போய்ச் சேரலாம். — ravi: anta vaḻiyākap pōṉāl iruṭṭuvataṟkuḷ pōyc cēralām. — "Ravi: If I go that way, I can get there before dark."
13.28 வழிப்போக்கர்: ஆம், அந்த நேரத்தில் கோவிலில் கூட்டம் இருக்காது. — vaḻippōkkar: ām, anta nērattil kōvilil kūṭṭam irukkātu. — "Passer-by: Yes, at that time there will be no crowd in the temple."
13.29 ரவி: அப்படியானால் நான் உடனே போகிறேன்; அந்தக் கோவிலைப் பார்க்க வேண்டும். — ravi: appaṭiyāṉāl nāṉ uṭaṉē pōkiṟēṉ; antak kōvilaip pārkka vēṇṭum. — "Ravi: In that case I will go at once; I must see that temple."
13.30 வழிப்போக்கர்: போய் வாருங்கள்; மாலையில் அந்தக் கோவில் மிகவும் அழகாக இருக்கும். — vaḻippōkkar: pōy vāruṅkaḷ; mālaiyil antak kōvil mikavum aḻakāka irukkum. — "Passer-by: Goodbye; in the evening that temple is very beautiful."
13.16 ரவி: ஐயா, மன்னிக்கவும், அந்தப் பழைய கோவில் எங்கே இருக்கிறது?
13.17 வழிப்போக்கர்: எந்தக் கோவில்? அந்த ஆற்றங்கரைக் கோவிலா?
13.18 ரவி: ஆமாம், அந்தக் கோவில்தான்.
13.19 வழிப்போக்கர்: அதோ, அந்த மரத்தைப் பாருங்கள்.
13.20 ரவி: ஆமாம், எனக்கு அந்த மரம் தெரிகிறது.
13.21 வழிப்போக்கர்: அந்த மரத்தின் பக்கத்தில் ஒரு தெரு இருக்கிறது.
13.22 வழிப்போக்கர்: அந்தத் தெருவில் நேராகப் போங்கள்.
13.23 ரவி: அந்தத் தெருவில் எவ்வளவு தூரம் போக வேண்டும்?
13.24 வழிப்போக்கர்: ஐந்து நிமிடம் நடந்தால் ஒரு பாலம் வரும்; அந்தப் பாலத்தைத் தாண்டினால் கோவில்தான்.
13.25 ரவி: அந்தக் கோவில் இன்று திறந்திருக்குமா?
13.26 வழிப்போக்கர்: ஆமாம், அந்தக் கோவில் இரவு எட்டு மணி வரை திறந்திருக்கும்.
13.27 ரவி: அந்த வழியாகப் போனால் இருட்டுவதற்குள் போய்ச் சேரலாம்.
13.28 வழிப்போக்கர்: ஆம், அந்த நேரத்தில் கோவிலில் கூட்டம் இருக்காது.
13.29 ரவி: அப்படியானால் நான் உடனே போகிறேன்; அந்தக் கோவிலைப் பார்க்க வேண்டும்.
13.30 வழிப்போக்கர்: போய் வாருங்கள்; மாலையில் அந்தக் கோவில் மிகவும் அழகாக இருக்கும்.
- One word, many nouns. அந்த points to the temple (13.16, 13.18, 13.25, 13.26, 13.29, 13.30), the riverside temple (13.17), the tree (13.19, 13.20, 13.21), the street (13.22, 13.23), the bridge (13.24), the way (13.27) and the time (13.28). It is the same word each time, and only the doubling changes with the noun: அந்தப் பழைய (before ப), அந்தக் கோவில் (before க), அந்தத் தெருவில் (before த), but அந்த மரம், அந்த வழியாக, அந்த நேரத்தில் (no change). - இந்த, அந்த, எந்த (13.17). The passer-by asks எந்தக் கோவில்? "which temple?" and then offers அந்த ஆற்றங்கரைக் கோவிலா? "that temple by the river?". The question word and the pointing word have the same shape, so the answer to எந்த can repeat the noun: அந்தக் கோவில்தான் (13.18). - அதோ (13.19). அதோ is a pointing cry, "there it is", with no verb. It is the pointing word of the family, like English "yonder". - The polite imperative (13.19, 13.22, 13.30). A stranger is addressed with the ending -உங்கள்: பாருங்கள் "please look", போங்கள் "please go", வாருங்கள் "please come". Ravi in turn uses மன்னிக்கவும் (13.16), the infinitive மன்னிக்க with the polite ending -உம். The speaker never uses the bare imperative to a stranger. - "If" with -ஆல் (13.24, 13.27, 13.29). The ending -ஆல் on the past stem gives "if" or "when": நடந்தால் "if (you) walk", தாண்டினால் "if (you) cross", போனால் "if (I) go". அப்படியானால் (13.29) is அப்படி + ஆனால், "if it is so". The main clause comes last: வரும், கோவில்தான், சேரலாம். - The emphatic -தான் (13.18, 13.24). கோவில்தான் is "the temple, no other": "that very temple" in 13.18, "the temple is right there" in 13.24. - Verbs in the future for what is certain (13.24, 13.26, 13.28, 13.30). வரும், திறந்திருக்கும், இருக்கும் are the future of வா and இரு. The speaker says "will be" about a fact that is certain, a plain Tamil way of giving information. The negative future of இரு is இருக்காது (13.28), "will not be". - The question ending -ஆ (13.17, 13.25). கோவிலா? and திறந்திருக்குமா? take -ஆ at the end of the word the question is about. The verb of 13.25 is திறந்து + இரு, "to be in the state of having opened". - Time and place with அந்த (13.28). அந்த நேரத்தில் here means "at that hour", the evening hour mentioned in 13.27. It looks back to what has just been said.
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
- IPA: /ɐn̪d̪ɐ/, /ɐd̪u/, /ɐŋɡeː/ - The first sound அ is a short, open a, as in the "u" of English "cup" but a little further forward. It is never a long aa. Say AN-dha, A-dhu, ANG-gay. - ந்த in அந்த is a nasal followed by a voiced dental d: the tongue touches the back of the upper teeth for both sounds, and the d is soft. It is not "an-tha" with a hard t. In writing it is ந்த, romanized nt, and to the ear it is "ndh". - அ at the end of அந்த is short and quick, as in the infinitive ending of Lesson 12. Do not lengthen it. - த between vowels in அது is the soft dental d, "A-dhu". At the start of a word it is a plain dental t, as in தெரு (THE-ru).
- The doubled consonant is felt as a brief hold before the next word: "AN-dhak KA-dai", "AN-dhath THE-ru", "AN-dhap PEN". It is shorter in speech than the written form suggests, but it is there. - க்க, த்த and ப்ப are long, held sounds: பக்கத்தில் (pakkattil) is "PAK-kath-thil", with a held k and a held th.
- ற்ற is said "tr", as in Lessons 11 and 12: "AAT-rang-ga-rai", "NAY-tru". - ன்ற in இன்று is said "ndr": "IN-dru". - ங்க in தங்கை, அங்கே, ஆற்றங்கரை is the nasal ng and a voiced g, as in English "finger".
- ல (l) in மலை is the ordinary l. ள (ḷ) in நாங்கள், பள்ளி, அவள் is the retroflex l, with the tongue tip curled back. ழ (ḻ) in பழைய, அழகாக, குழந்தை is the retroflex approximant, as in Lesson 12: "PA-zhai-ya", "A-zha-gaa-ga". - ஐ (ai) in ஐயா, மலை, தங்கை, கடை is the vowel of "eye", shorter: "AI-yaa", "MA-lai".
- ஓ and ஏ are long, pure vowels; the tongue does not move to a second vowel. அதோ is "A-dhoh", மேல் is "mayl", நேராக is "NAY-raa-ga". - ஊ in தூரம் is a long u, held twice as long as the short உ: "THOO-ram". - ர in தூரம், மரம், வரும் is a single light tap, as in Spanish pero.
- வ்வ in எவ்வளவு is a long, held v: "EV-va-la-vu". - ட்ட in இருட்டு, எட்டு, வீட்டில், சட்டை is a held, unvoiced retroflex t: "I-rut-tu", "ET-tu", "SAT-tai". A single ட between vowels is a d: "KA-dai", "KOH-vil".
✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾ ✾ ❦ ✾ ❦ ✾
---
Course Index: [latinum.substack.com/p/index](https://latinum.substack.com/p/index)